Latest News

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

Αγάπα και μη φοβάσαι. Η αγάπη δεν πληγώνει…


Γράφει η Μαγδαληνή Αρτεμισία.

Όλοι μιλούν για σχέσεις.

Κυρίως για τις ερωτικές…

Εκείνες που κρατιούνται σε εγρήγορση λόγω αγωνίας και των έντονων επιθυμιών.
Λόγω των ανασφαλειών και των φόβων που ρέουν απο τις προσδοκίες και τις επιθυμίες.
Ο άνθρωπος είναι πλασμένος να κυβερνάται απο την περιέργεια και να αγχώνεται απο το άγνωστο.
Καθημερινά διαβάζω άρθρα, για το πως θα κρατήσεις τον φίλο σου, το τι θέλει απο εσένα, το τι του αρέσει στο αντίθετο φύλλο και άλλα τέτοια που ξεπηδάνε σα μαργαρίτες που δίνουν χρώμα στα πράσινα λιβάδια της αβεβαιότητας.

Μια αβεβαιότητα που τροφοδοτείται απο τις μυστικές σου ανασφάλειες.

Στην αρχή μιας σχέσης πάντα τσεκάρεις τον άλλο! Τον περνάς απο έλεγχο να σιγουρέψεις την επιλογή σου. Μπαίνεις σε ένα αόρατο σχέδιο δράσης-αντίδρασης.
Ψάχνεις να βρεις τυχόν καμουφλαρισμένα κουσούρια. Ψάχνεις το παρελθόν – το παρόν και αν μπορούσες το ίδιο θα έκανες και με το μέλλον του!

Ψάχνεις να σιγουρέψεις το μαξιλάρι που θες να ακουμπήσεις τα όνειρα που πιθανόν θα φτιάξεις μαζί του, ή μάλλον που ήδη έχεις αρχίσει να φαντάζεσαι. Τα ακουμπάς πάνω στο κομοδίνο και περιμένεις να σβήσει το πορτατίφ και κείνα να πάρουν το δρόμο τους. Και κάπου εδώ, θα μου επιτρέψεις να σου ανάψω το φώς και να σε καθοδηγήσω μπροστά στον καθρέπτη σου. Κοίταξε μέσα του και πες μου… Πες μου για τους φόβους και τις ανασφάλειες που σε ταλαιπωρούν και σε κρατάνε με τα μάτια σχεδόν κλειστά και νυσταγμένα.. Μίλησε μου για τα σχέδια και τα θέλω σου.. Κοίταξε το ανήσυχο πρόσωπό σου και σκέψου…

Όλα αυτά που σε κρατούν σε αγωνία αξίζουν την τόση ταλαιπώρια της καρδιάς σου;
Και φυσικά κοντεύει να ξημερώσει και το πρωί θα σε βρει κομμάτια. Η απάντηση μες τον ύπνο σου είναι “Δεν ξέρω”.

Όταν σηκωθείς να φτιάξεις, να πιείς τον καφέ σου, η πρώτη σκέψη που θα σου έρθει είναι της κούρασης. Γιατί λοιπόν να το κουράζεις και κείνο να σε τραβάει απ’ τα μαλλιά σα μαμουδάκι που τελειώνει το νούμερο του στο τσίρκο;

Ο καφές σχεδόν φθάνει στο τέλος και καθώς ακούς τους δείκτες του ρολογιού να κινούνται, συνειδητοποιείς ότι δεν είναι να παίζεις με το χρόνο.

Τότε είναι που πρέπει να αφεθείς στην απόλαυση του συν-ανθρώπου σου, χωρίς όρους και προσκολλήσεις, χωρίς όποια εξάρτηση ή φοβία. Στην αγάπη αυτά είναι παγίδες.
Παγίδες που σε πιάνουν απ’ τα πόδια και δε σ’ αφήνουν να κουνήσεις. Σημασία δεν έχει να αγαπήσουμε επί του ασφαλούς, σημασία έχει να αγαπήσουμε έτσι όπως θέλουμε να μας αγαπήσουν.. Αγάπα λοιπόν και μη φοβάσαι. Η αγάπη δεν πληγώνει. Αυτό που πονάει είναι ο εγωισμός σ’ όποια μορφή μπορεί να τον βιώσεις.
Κι αν κάποιος κάποτε σου φέρθηκε σκάρτα, κράτα ότι ευχάριστο υπήρξε, φτύνοντας την πίκρα χάμω τη στιγμή που κλείνεις την πόρτα του, πίσω σου..
Καλό σε σένα θα κάνεις !
Να ξέρεις πως η μοίρα του ανθρώπου, είναι ο ίδιος του ο χαρακτήρας (Αριστοτέλης). 
Κοίτα λοιπόν να απελευθερωθείς από τι σε κρατάει μακριά απο τα θέλω σου, και πριν ακόμη το συνειδητοποιήσεις, θα έρθει η στιγμή που ο ίδιος σου ο εαυτός, θα σε ανταμείψει .
Ναι, σίγουρα θα το κάνει και μάλιστα με κάτι, που δεν μετριέται τώρα, σε λόγια και σε λογική …

loading...
« PREV
NEXT »