Latest News

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Όσο κι αν πληγώθηκες, ποτέ δεν παύεις να περιμένεις τον έρωτα.

Της Στεύης Τσούτση.

Σε κοιτώ.
Συνέχεια το κάνω.
Ίσως να καταντάω γραφική. Ίσως πάλι κι όχι.
Ίσως βαθιά μέσα σου να έχεις κι εσύ την ανάγκη να με κοιτάς. Μπορεί κάπου κάπου να το κάνεις κιόλας.
Εκείνες τις σπάνιες στιγμές που είσαι στο χώρο και το βλέμμα μου δεν είναι πάνω σου. Αλλά δεν είσαι στην παρούσα φάση εσύ το θέμα αλλά εγώ.
Εγώ που σε κοιτώ, σε αγαπώ, σε ματιάζω απ’τη λατρεία…
Εγώ που αφέθηκα στην αγάπη σου κι άραξα εκεί.
Αγκυροβόλησα, πως το λένε.
Δε θα σου πω ότι ήρθες τη στιγμή που έπαψα να περιμένω. Θα ήταν ψέμα να πω κάτι τέτοιο.
Πάντα περιμένει ο άνθρωπος τον έρωτα, πως να το κάνουμε. Όσο κι αν έχει πληγωθεί, όσο κι αν έχει κλάψει, αν έχει χαράξει στο κορμί του τα σημάδια των προηγούμενων ερώτων, πάντα περιμένει. Κι ας λέει το αντίθετο. Ας διακηρύττει πως τελείωσε γι’αυτόν η αναζήτηση, πως δεν αντέχει άλλες πληγές.
Πάντα υπάρχει χώρος στην καρδιά για μιαν ελπίδα.
Για εκείνη την ευχή η τελευταία πληγή να είναι όντως η τελευταία.
Σε περίμενα λοιπόν.
Μάλλον όχι εσένα αλλά κάποιον που θα ερχόταν να μου δείξει πως δεν τα κάνω όλα λάθος.Βλέπεις εγω, η αιώνια ενοχική, πάντα φορτωνόμουν την ευθύνη των πληγών μου. Πάντα μου καταλόγιζα τις λάθος επιλογές. Περίμενα κάποιον να μου δείξει πως δεν είμαι πάντα λάθος.
Αλλά ποτέ κάποιον σαν εσένα.
Βλέπεις στα χρόνια που σαν την άδικη κατάρα ψάχνω τον έρωτα, δεν τόλμησα ποτέ να σκεφτώ πως υπάρχει άνθρωπος σαν κι εσένα. Γιατί δεν υπάρχει άλλος. Είσαι αυτό που λέμε μοναδικός. Μην κοιτάς που δεν το λέω. Ίσως να φοβάμαι πως αποκαλύπτοντας την ομορφιά ενός ανθρώπου σαν κι εσένα κι ομολογώντας της εύρεσή του, θα στρέψω το κακό το μάτι πάνω μας.
Τώρα αν με άκουγες να μιλώ για δεισιδαιμονίες τέτοιες θα γέλαγες.
Αλλά εγώ τις πιστεύω.
Ακόμη χειρότερα, τις φοβάμαι.
Γι’αυτό δημόσια ομολογώ πως δεν είσαι και τίποτα το εξαιρετικό…απλά τρώγεσαι. Και καλά περνώ αλλά δεν τρελαίνομαι κιόλας.
Και τι επιλογές πια να έχει μια κοπέλα που περνάει τα 30; Τέτοιες αηδίες πετώ και ξεγλιστρώ από τις ερωτήσεις.
Κι ελπίζω πως δε θα με δει κανείς να σε κοιτώ. Γιατί τότε δε θα μπορώ να πείσω κανέναν με τις μεγαλόστομες κι αδιάφορες κουβέντες μου. Γιατί τα μάτια μονάκριβέ μου δείχνουν την τρέλα για τον άνδρα μου…
Δείχνουν όλη εκείνη τη μαγεία που κρύβει η ύπαρξή μου για τη δική σου ύπαρξη…
Κι αυτό δεν κρύβεται…
Ευτυχώς…

loading...
« PREV
NEXT »