Latest News

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

Ο κόσμος των αντρών από τα μάτια μιας γυναίκας.

Μεταξύ κατεργαραίων, λένε, ειλικρίνεια και μεταξύ υπναράδων, το ίδιο ισχύει. Κι έτσι, οι μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια της συντρόφισσάς μου στον αγώνα υπέρ της κατάργησης του πρωινού ξυπνήματος μαρτυρούσαν ζόρια.



«Από τη στενοχώρια δεν έκλεισα μάτι. Με κοιτούσε σαν να μη μ’ έβλεπε, του μιλούσα και δε μ’ απαντούσε κι όταν επέμεινα να μου απαντήσει τι έχει, επέμεινε κι εκείνος πως ήταν για την ομάδα του. Κάτι έχει μαζί μου και δε μου το λέει. Είναι δυνατόν να έκανε έτσι γιατί έχασε η ομάδα του;» κατέληξε με απελπισμένο ύφος. Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν πως ο αγαπημένος της είχε επιλεκτική μουγκαμάρα μιας και πέρασε όλο το βράδυ μιλώντας με τους κολλητούς του.


Πόσες και πόσες γυναίκες δεν έχουν κάνει τέτοιες συζητήσεις!

Πόσα και πόσα δάκρυα δεν έχουν χυθεί!

Κι όλα αυτά στην απέλπιδα προσπάθεια του θηλυκού να διεισδύσει σ’ έναν κόσμο τόσο κοντινό, μα τόσο αλλιώτικο. Εκείνον των ανδρών.

Ο κόσμος των αρσενικών μοιάζει μ’ αυτόν του Χάρι Πότερ. Μαγικό δεν τον λες, έστω κι αν οι κάτοικοί του έχουν τον τρόπο τους να σ’ ανεβάζουν στα ουράνια ή να σε ρίχνουν στα τάρταρα χωρίς καν να κουνήσουν ραβδάκι.

Όμως, είναι εξίσου μυστικός με εκείνον που έπλασε η φαντασία της Ρόουλιγκ. Όσο για τη γλώσσα στην οποία συνεννοούνται οι παροικούντες, είναι τόσο ακαταλαβίστικη για τα θηλυκά, που καταλήγουν χαμένες στη μετάφραση να αισθάνονται Μαγκλς.

Γιατί, λοιπόν, μιλάνε οι άντρες μεταξύ τους; Πρώτα απ’ όλα για μπάλα. Μπορεί να φαίνεται κλισέ κατηγοριοποίηση, όμως μιλάνε και μάλιστα πολύ. Κι αναλύσεις κάνουν ακόμη και στο πιο «άκυρο» ματς, και νεύρα για τον διαιτητή βγάζουν, και έξαλλα πανηγυρίζουν, ειδικά όταν χάνει ο μισητός αντίπαλος και ατέλειωτο χαβαλέ κάνουν και ξεκαρδίζονται με αναφορές σε έννοιες και ονόματα που πρώτη φορά τ’ ακούς.

Όμως, η διαδεδομένη, έστω κι αν έχει μεγάλη δόση αλήθειας, κλισεδουριά πως οι άντρες το μόνο που κάνουν είναι να μιλάνε για ποδόσφαιρο, εμπεριέχει ταυτόχρονα έναν αφορισμό. Όπως καθετί που αδυνατούμε να καταλάβουμε.

Δεν είναι ούτε ρηχοί, ούτε φελλοί που επιπλέουν οι άντρες επειδή εμείς οι θηλυκές πήραμε το χρονόμετρο στο χέρι κι αποφασίσαμε πως ο καημός για την ήττα της ομάδας τους οφείλει να λήγει με τη λήξη του αγώνα.

Ούτε φυσικά χρήζουν ψυχιατρικής παρακολούθησης επειδή προτιμούν να μοιραστούν τον πόνο τους σε άπταιστα αντρικά με τον κολλητό τους κι όχι να δουν μαζί μας τη νέα ρομαντζάδα της Σάντρας Μπούλοκ.

Παράλογο; Μπορείς να το πεις κι έτσι, μόνο που ξεχνάς πως ένα μήνα μετά την επίσκεψη στην κομμώτρια κι ακόμη μυξοκλαίς και σιχτιρίζεις την άσχετη, που εσύ να πάρει την ψαλίδα της ζήτησες, με καρέ σ’ έβγαλε στην κοινωνία.

Κι ας έρθουμε στο κεφάλαιο «γκόμενες», το επόμενο αγαπημένο των αντρών και φυσικά εκείνο που μας πληγώνει, αν τυχόν τύχει (;) να κρυφακούσουμε.

Ώρες ολόκληρες μπορούν να περάσουν οι αρσενικοί μεταξύ τους σχολιάζοντας τις θηλυκές. Οι κουβέντες τους, περίεργες αν όχι προσβλητικές για τα αυτιά ημών, των Μαγκλς.

Πρώτα απ’ όλα η ίδια η λέξη «γκόμενα». Απαξιωτική στ’ αυτιά μας και προμηνύουσα τάση προς κουτσουκέλες.

«Μα τι τους λείπει και σχολιάζουν τον πισινό της μιας και το μπούστο της άλλης;» θα σκεφτείς, αλλάζοντας με πουριτανική επιμονή τις λέξεις που οι ίδιοι χρησιμοποιούν.

Τίποτα, είναι η απάντηση. Είναι απλώς στη φύση τους ως αρχέγονοι κυνηγοί να οσμίζονται το θήραμα και ν’ ασχολούνται μ’ αυτό γιατί είναι επίσης στη φύση τους και η τάση επίδειξης προς τους άλλους του μυστικού κόσμου.

Οι εκφράσεις τους πολύ διαφορετικές από εκείνες της γυναικοπαρέας. Για ματάρες θα μιλήσεις εσύ με τις φιλενάδες σου, για κώλους εκείνος κι η αντροπαρέα του.

Η διαφορά, όμως, αυτή δεν τους καθιστά ούτε λιγούρια, ούτε επιρρεπείς στην απιστία, ούτε υποκριτές.

Και πριν αρχίσεις να τρώγεσαι με τα ρούχα σου γιατί έτυχε (;) να κρυφακούσεις τη συζήτησή τους για την «πρόοδο» της παλιάς τους συμμαθήτριας, σκέψου το ξανά. Σκυλί που γαβγίζει δε δαγκώνει.

Μυστικός, λοιπόν, ο κόσμος των αντρών κι όσο κι αν προσπαθούμε δε μπορούμε να διεισδύσουμε. Κι όταν τα ψιλοκαταφέρνουμε περνώντας από ένα κρυφό πέρασμα, πάλι έξω θα βρεθούμε. Ίσως και με τη βία, αφού επιμείνουμε, να μας πει την ώρα του πέναλτι αν τις στολές της Ρόμα τις σχεδίασε ο Ντόλτσε κι ο Γκαμπάνα ή η Ντονατέλα Βερσάτσε.

Κι όπως τα θηλυκά και το χώρο μας θέλουμε και τις συζητήσεις για τις ανοιξιάτικες κολεξιόν και τις τελευταίες τάσεις στο πεντικιούρ να τις κάνουμε με τις φιλενάδες μας που καταλαβαίνουν πως στον κόσμο μας όλα αυτά είναι σπουδαία ζητήματα, έτσι και τα αρσενικά δικαιούνται τα ανάλογα.

Την επόμενη λοιπόν Κυριακή που θα τον δεις είτε με τα μούτρα στο πάτωμα είτε να χοροπηδά στον καναπέ (φέρνει και νίκες η ομαδάρα) ξέχνα το 15χρονο που κρύβεις μέσα σου και μάθε πως όλα δεν περιστρέφονται γύρω σου.

Όσα λένε οι άντρες μεταξύ τους, δεν είναι απαραίτητο πως σε αφορούν.

loading...
« PREV
NEXT »