Latest News

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

Σε αποχαιρετώ γιατί κουράστηκα να σε δικαιολογώ.

Κουράστηκα. Όχι τόσο από εσένα όσο από την αναμονή για εσένα. 


Με κούρασε αυτή η άσκοπη αναμονή. Κουράστηκα να μου υπόσχεσαι πως απόψε θα έρθεις και πάλι να μην έρχεσαι. Κουράστηκα να σου τηλεφωνώ και να περιμένω στην αναμονή. Λες και είμαι κάποιος υπάλληλος σου. Κουράστηκα να σε περιμένω να έρθεις. Να κάνεις κάτι που με κάνει χαρούμενη και σε δευτερόλεπτα να μου παίρνεις την λίγη αυτή χαρά για κάποιον άλλο λόγο. Κουράστηκα να σε δικαιολογώ. 


Κουράστηκα να αντικρίζω αυτό το ηλίθιο βλέμμα σου ενώ βλέπεις να πεθαίνω μέσα μου. Κουράστηκα να ελπίζω. Να αθετείς υποσχέσεις και με ένα μικρό βήμα σου να τα ξεχνάω όλα και να κάνω άλλα δέκα για μας.

Δεν θέλω να δίνω άλλο. Δεν κάνω άλλο βήμα. Μούδιασαν τα πόδια μου και δεν κάνουν βήμα. Συνήλθε το μυαλό μου και μου ζητά εξηγήσεις. Και εγώ τι να του πω; Ότι το έχασα για σένα; Ντρέπομαι να πω πως χάνω το μυαλό μου για έναν άνθρωπο σαν εσένα. 

Θα θελα μια φορά να μου δώσεις εσύ κάτι παραπάνω. Έτσι, για αλλαγή. Επειδή το αισθάνεσαι και όχι επειδή εγώ έκανα τόσα. Όχι από υποχρέωση αλλά από συναίσθημα. Μα ποτέ δεν το κάνεις.

Και πάλι με έστησες. Είχες δουλειές και δεν πρόλαβες. Και εγώ εδώ, σε περιμένω για ακόμα μια φορά. Τα ετοίμασα όλα τόσο όμορφα για σένα. Στόλισα το τραπέζι και φόρεσα το αγαπημένο σου φόρεμα. Μα δεν ήρθες. Και ας μου υποσχέθηκες πως θα έρθεις, ξανά δεν ήρθες. 

Φορώντας το αγαπημένο σου φόρεμα, σε αποχαιρετώ. Γιατί κουράστηκα. Κουράστηκα να σε αναμένω και να μην έρχεσαι. Κι ύστερα πάλι να βρίσκεις μια ηλίθια δικαιολογία και εγώ να σε πιστεύω. Γιατί να σε πιστέψω πάλι;

Ανέβηκα πολλά σκαλοπάτια για να έρθω κοντά σου, για να σε αγγίξω. Εσύ μονάχα ένα. Και αυτό δεν μου φτάνει. Γιατί όσο και αν θέλω να είμαι μαζί σου, δεν έχει νόημα να είμαι αν εσύ δεν είσαι ποτέ εδώ.

Αναμένω στο ακουστικό μου, μήπως μου μιλήσεις μα πάλι κενό. Ήθελα μονάχα να ακούσω την φωνή σου για τελευταία φορά και κρυφά να σε αποχαιρετήσω μα πάλι δεν το σήκωσες. Ίσως πίστευες ότι θα σου γκρινιάσω, ότι θα σου πω ότι σε περιμένω απ τις εννιά και έχει πάει δώδεκα παρά, μα δεν ήθελα αυτό. Ήθελα μόνο να σου πω να μην ανησυχείς γιατί δεν σε περιμένω.

Ήθελα να σου πω ότι θα κοιμηθώ ήρεμη απόψε γιατί δεν θα σε περιμένω. Θα ξέρω πως δεν θα έρθεις και δεν θα ελπίζω ότι θα με εκπλήξεις ευχάριστα. Μα δεν το σήκωσες. Με άφησες στην αναμονή. Όπως κάνεις πάντα.

Ίσως σκέφτηκες ότι θα με δεις αργότερα ή αύριο. Ίσως νόμιζες ότι θα μου πεις πάλι ότι αρρώστησε το χρυσόψαρο στη γυάλα σου και εγώ θα σε πιστέψω. Ίσως πίστευες ότι ήταν ένα τηλεφώνημα όπως όλα τα άλλα, μα δεν ήταν. Γιατί το μυαλό μου δεν αντέχει άλλη αναμονή.

Ίσως πεις ότι είμαι δειλή που φεύγω έτσι στα κλεφτά. Δεν είμαι δειλή και σ’ αγαπάω αλλά ευτυχώς έβαλα την λογική μου πάνω από την εύθραυστη καρδιά μου και κατάφερα να με πείσω να φύγω από σένα. Γιατί είσαι καταστροφή. Η απόλυτη δική μου αυτοκαταστροφή.Κατάφερα να βάλω εμένα πάνω από την αγάπη μου για εσένα και σε αποχαιρετώ. Με σιγουριά και χωρίς πισωγυρίσματα. Δεν θα γυρίσω να σε κοιτάξω φεύγοντας. Είσαι ξένος πλέον. Όπως ακριβώς ένας πραγματικός ξένος που δεν έχω ανταλλάξει ούτε καλημέρα.

Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που με έκανες χαρούμενη. Δεν μπορώ πλέον να θυμηθώ κάτι καλό από σένα και ίσως γιαυτό να φεύγω. Δεν θυμάμαι πότε σε γνώρισα, τι μου είπες και τι σου είπα. Δεν θυμάμαι το πρώτο μας φιλί. Θυμάμαι μονάχα την μέρα που μου αγόρασες αυτό το φόρεμα. Σήμερα αισθάνομαι ότι θέλω να το κάψω μαζί με την ανάμνησή σου. Σε αποχαιρετώ με την σιωπή μου και το καμένο σου φόρεμα.

Έτσι, για να με θυμάσαι!

loading...
« PREV
NEXT »