Latest News

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

Τα περισσότερα εμπόδια μας τα βάζουν οι άνθρωποι που αγαπάμε.


Της Ασημίνας Μάνου.

Όνειρα που σβήστηκαν και κόπηκαν στα δυο.
Φιλοδοξίες που έμειναν ανολοκλήρωτες και χάθηκαν στο πέρασμα των χρόνων. Μία ζωή γεμάτη με τα «θέλω» των άλλων, γεμάτη με εμπόδια που δύσκολα ξεπερνιούνται κι αντιμετωπίζονται. Και τελικά ένα σώμα κενό, άδειο, που τίποτα δεν του ανήκει κι απλά υπάρχει, υπάρχει για να ζει και να εκπληρώνει όσα ονειρεύτηκαν οι άλλοι για εκείνον.


Όλοι στην ζωή μας νιώσαμε κάπως έτσι και ήρθαμε αντιμέτωποι με παρόμοιες καταστάσεις, εγκαταλείποντας τα ατέλειωτα όνειρα μας και τα προσαρμόσαμε με τα θέλω των αγαπημένων μας προσώπων, είτε αυτοί ήταν γονείς, σύντροφοι, είτε φίλοι. Διαγράψαμε τις επιθυμίες μας έτσι απλά χωρίς να παλέψουμε για αυτές , χωρίς να αγωνιστούμε και αρκεστήκαμε σε αυτό που ήταν καλύτερο για όλους. Προτιμήσαμε να πληγώσουμε και να πονέσουμε τον εαυτό μας παρά να δυσαρεστήσουμε τους γύρω μας.

Και κάπως έτσι καταλήξαμε να απαρνηθούμε τις επιλογές μας και να στηρίξουμε απόψεις που ήταν αντίθετα στον χαρακτήρα μας και δεν μας αντιπροσώπευαν καθόλου. Καταλήξαμε να’ μαστε δυστυχισμένοι βλέποντας όμως ευτυχισμένα τα αγαπημένα μας πρόσωπα και συμβιβαστήκαμε με αυτήν την ιδέα και με αυτήν την ζωή.

Οι άνθρωποι που μας αγαπάμε πολύ, συνήθως έχουν την τάση να είναι πολύ υπερπροστατευτικοί με αποτέλεσμα καμία φορά αυτό να μας πνίγει. Πιστεύουν ότι με το να μας επιβάλουν το δικό τους θα μας προστατέψουν από τυχόν κινδύνους που θα κρύβονται πίσω από τις επιλογές μας. Μα δεν ζούμε σε έναν γυάλινο κόσμο, για να είμαστε τόσο προσεκτικοί. Πρέπει καμιά φορά να τα σπάσουμε όλα για να δούμε τι κρύβεται πίσω. Μόνο αν δοκιμάσουμε θα μάθουμε, μόνο όταν γίνουν όλα θρύψαλα θα δούμε την αλήθεια.

Μα πολλές φορές ακόμα και η δοκιμή γι’ αυτούς ακούγεται σαν χάσιμο χρόνου, καθώς πάντα έχουν μια έτοιμη και σωστή πορεία για μας. Έτσι όμως δεν κατανοούν ότι μας οδηγούν σε λάθος μονοπάτια, σε δρόμους που δεν είναι φτιαγμένοι για μας και δύσκολα θα φτάσουμε στο επιθυμητό μας σημείο. Αρνούνται να δεχτούν πως ο καθένας μπορεί να διαλέξει όποιον δρόμο θέλει και επιμένουν πως η πυξίδα που μας δίνουν θα μας δείχνει τον σωστότερο προορισμό.

Καλώς ή κακώς όμως η ζωή δεν προφυλάσσει τους ίδιους δρόμους για όλους. Όλοι ακολουθούν μία διαφορετική πορεία με μία ξεχωριστή πινακίδα που θα τους οδηγήσει εκεί που θέλουν. Δεν χωράνε πολλοί σε έναν και μοναδικό δρόμο, παρά μόνο αυτός που θα τον διαβεί.

Είναι γλυκό να σε νοιάζονται και να προσπαθούν να σε προστατέψουν, μα ακόμα πιο γλυκό είναι όταν σέβονται και δέχονται τις επιλογές σου, όποιες και να είναι αυτές. Είτε αν αυτές αφορούν προσωπικές σου υποθέσεις, είτε επαγγελματικές και γενικά το οτιδήποτε. Το ιδεατό θα ήταν να μην προσπαθούν να σου αλλάξουν γνώμη αλλά να την στηρίζουν και να στέκονται δίπλα σου σε αυτό.

Ωστόσο αυτό τις περισσότερες φορές δεν συμβαίνει γιατί τα αγαπημένα μας πρόσωπα πάντα θέλουν να χουν γνώμη σε όλα και όχι μόνο να έχουν που είναι το λογικό αλλά και να την επιβάλουν.

Μα δεν είμαστε όλοι ίδιοι, αυτό πρέπει να καταλάβουν. Πώς θα ακολουθήσουμε για άποψη που δεν μας ανήκει; Κι αν την ακολουθήσουμε πως αργότερα θα την στηρίξουμε; Ερωτήματα που η απάντηση τους θα επέλθει μόνο αν εμείς επαναστατήσουμε και παλέψουμε για τα θέλω μας.

Μόνο έτσι θα ξεπεράσουμε τα εμπόδια και θα’ μαστε ευτυχισμένοι. Αλλιώς μία ζωή θα στριμωχνόμαστε σε δρόμους άλλων χωρίς να χαράξουμε τον δικό μας.

Γι’ αυτό μην εγκαταλείπετε τα όνειρα σας, αγωνιστείτε για αυτά γιατί μια ζωή έχουμε μόνο.Και όσο για τα αγαπημένα σας πρόσωπα, αν σας αγαπούν πολύ, θα καταλάβουν.

loading...
« PREV
NEXT »