Latest News

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

“Είμαι σε σχέση…”

“Είμαι σε σχέση… από χθες βράδυ.”


Είναι η ατάκα, που ακούω να λέει η διπλανή μου, σίγουρα στην κολλητή της. Μιλάει χαρούμενη στο κινητό της, και η χαρά είναι τόση, που δεν σκέφτεται τους γύρω της, οι οποίοι έχουν στήσει αυτί σαν τις γιαγιάδες της αυλής. Καθώς έφτασε στον προορισμό της και βιαστικά σηκώνεται να κατέβει από τον συρμό, σκέφτομαι τα λόγια της και χαμογελώ.


Τι περίεργοι που είμαστε οι άνθρωποι!
Τι σημαίνει είμαι σε σχέση;
Τι περιλαμβάνει;

Πάντα μου έκανε εντύπωση αυτή η δήλωση. Γιατί την χρησιμοποιούν οι άνθρωποι, οι φίλοι μας, όλοι; Παρέχει κάποια ασφάλεια; Ζουν κάτι διαφορετικό, αυτοί που είναι σε σχέση; Υπάρχουν άλλοι κανόνες, άλλες υποχρεώσεις, άλλες δεσμεύσεις ή κυρώσεις; Ποτέ δεν το κατάλαβα.

Ο θόρυβος του συρμού, αλλά και οι ομιλίες των συνεπιβατών μου αρχίζουν σιγά σιγά να σβήνουν και η σκέψη μου τρέχει μακρυά. Περίεργοι που είναι οι άνθρωποι σκέφτομαι και πόση ανάγκη έχουν τους χαρακτηρισμούς και τις ταμπέλες. Δεν τους αρκεί αυτό που έχουν, δεν τους ευχαριστούν οι στιγμές, τα συναισθήματα, έχουν ανάγκη από την αναγνώριση των άλλων, από την αποδοχή τους. Είναι τόσο απλά τα πράγματα και πόσο δύσκολα τα κάνουμε!

“Τερματικός σταθμός…” ακούγεται από τα ηχεία του συρμού και συνειδητοποιώ πως πρέπει να βγω από το μετρό. Καθώς ανεβαίνω τις κυλιόμενες σκάλες, διαπιστώνω πως θα ήθελα να ήξερα την αντίδραση των ανθρώπων στο άκουσμα της λέξης “σχέση”, και αποφασίζω να ικανοποιήσω την περιέργεια μου. Δεν είναι και δύσκολο, άλλωστε τόσους ανθρώπους έχω γύρω μου.


Ο κολλητός μου, που είναι σε σχέση, πιστεύει πως είναι βραχνάς. Όταν είσαι σε σχέση, ξεχνάς τα σαββατοκύριακα με φίλους, το γήπεδο και τα ξενύχτια. Πρέπει πρώτα να ρωτάς τι έχει κανονίσει με τις φίλες της και μετά να ακολουθείς, είτε θέλεις, είτε όχι. 

Επίσης, σχέση κατά την γνώμη του, είναι και οι χιλιάδες κοινές φωτογραφίες στο facebook, καθώς και η γκρίνια για το ποια είναι αυτή που δήλωσε “μου αρέσει” σε κάποια φωτογραφία. Σκέφτηκα να τον ρωτήσω, γιατί παραμένει “σε σχέση”, αφού είναι τόσο δύσκολο γι αυτόν, αλλά η απάντησή του δεν θα μου άρεσε και το απέφυγα. Με ενοχλούν οι ταμπέλες, όσο και οι μέτριες καταστάσεις. Αν κάτι δεν σε κάνει ευτυχισμένο, φεύγεις, δεν είσαι δέντρο για να σε εμποδίζουν οι ρίζες.

Η φίλη και συνάδελφος είχε μία διαφορετική εικόνα για τις σχέσεις. Είναι υπέροχο να έχεις μία σοβαρή σχέση, να είσαι με έναν άνθρωπο, και να τα μοιράζεσαι όλα μαζί του, πιστεύει. Να περνάς χρόνο, να κάνεις βόλτες, εκδρομές, ταξίδια, να μένεις μαζί του. Όταν γυρίζεις από την δουλειά, έχεις κάποιον να του πεις πως πέρασες, τα παράπονα και τους προβληματισμούς σου. 

Έναν άνθρωπο να σου πει καλημέρα το πρωί και να σε πάρει αγκαλιά να κοιμηθείς το βράδυ. Βέβαια, το τελευταίο διάστημα είναι μόνη, και επιθυμεί πολύ να ξαναερωτευτεί, να μοιραστεί πράγματα και στιγμές με κάποιον, όπως και οι υπόλοιπες τις παρέας.

Η επιθυμία της είναι τόσο έντονη, που μερικές φορές της δημιουργεί άγχος και ένταση, κάτι που δυσκολεύομαι να καταλάβω. Αν και όλο το σκεπτικό, του “κάνω τα πάντα μαζί”, μου φαίνεται λίγο περίεργο. Πώς γίνεται να μην θέλεις χρόνο για τον εαυτό σου, και να θέλεις συνέχεια να τον μοιράζεσαι; Μερικές φορές οι άνθρωποι χάνουν το “εγώ”, μέσα στο “εμείς”, δεν ξέρω, ίσως δεν έχω καταλάβει ακόμα το γιατί, αλλά δεν μου αρέσει σαν σκέψη, σαν κατάσταση, σαν αποτέλεσμα. Νομίζω πως είναι λιγάκι καλύτερο το “ εγώ κι εσύ, μαζί”.


Συνεχίζω, να σκέφτομαι τα λόγια της κοπέλας, συγκριτικά με τα λόγια των φίλων μου και καταλήγω πως η κοπέλα μάλλον βλέπει τις σχέσεις, όπως και η φίλη μου. Σίγουρα, πιο ρομαντικές και τρυφερές ψυχές από τον κολλητό μου. Βέβαια, αυτός στα μάτια μου είναι πιο ανασφαλής, καθώς μένει σε μία σχέση περισσότερο από φόβο και συνήθεια, παρά για συναισθηματικούς λόγους. Ίσως και επειδή θα είναι ο μόνος ελεύθερος, αν χωρίσει. Και εκεί που λέω, πως κατέληξα κάπου και αρκετά με βασάνισε αυτή ή σκέψη, με πιάνω να σκέφτομαι, πώς εμένα μου φαίνεται ο όρος “σχέση”.

Ακαταλαβίστικος! Περιττός! Αχρείαστος!
Γιατί να πρέπει να είμαι “σε σχέση”, για να νιώθω ολοκληρωμένη;
Γιατί να πρέπει να βάζω ταμπέλες στην ζωή μου, για να με αποδεχτούν οι γύρω μου;
Γιατί να πρέπει να κάνω συμφωνίες και να βάζω όρους και κανόνες με τους ανθρώπους, αφού η επαφή και η επικοινωνία μαζί τους είναι αυτό που με καλύπτει;
Τι σημασία έχουν οι ταμπέλες που βάζουν οι άλλοι, αν είμαι ευτυχισμένη;


Δεν έχει σημασία πώς χαρακτηρίζουν οι άλλοι την προσωπική σου ζωή, ούτε να προσπαθείς να μοιάζεις σε αυτούς. Σημαντικό είναι να είσαι χαρούμενος, ευτυχισμένος, δημιουργικός, να μην σε κρατάει πίσω αυτό που ζεις, αλλά να σου δίνει την δύναμη και την δυνατότητα να γίνεσαι καλύτερος. Είτε σοβαρή, είτε ελεύθερη, είτε απλά σχέση τι σημασία έχει; Αν αυτό είναι που θέλεις, αν αυτό σε καλύπτει, αυτό ζήσε.

Εξάλλου, αυτά δεν τα προγραμματίζεις, δεν τα κανονίζεις, γνωρίζεις έναν άνθρωπο, σε ελκύει και προσπαθείς να τον μάθεις, άλλοτε δημιουργείς κοινούς κώδικες επικοινωνίας, καθώς ταιριάζεις μαζί του, άλλοτε μένει απλά μία γνωριμία. Σε κάθε περίπτωση υπάρχει μία σχέση, απλά ο χρόνος, οι στιγμές, οι επιθυμίες, τα θέλω και οι καταστάσεις καθορίζουν την ποιότητα της σχέσης.

Πολλές φορές οι ταμπέλες, είτε στην δική μας ζωή, είτε αυτές που βάζουμε στους άλλους, δημιουργούν άγχη και προβλήματα. Γιατί να το κάνουμε αυτό; Γιατί απλά να μην δεχόμαστε τα πράγματα, όπως έρχονται και να απολαμβάνουμε τις στιγμές, χωρίς να προσπαθούμε να αναλύουμε τα “γιατί” και να ψάχνουμε τα “πρέπει”; Χάνουμε την μαγεία, όταν πρέπει να βάζουμε όρους και να υπακούμε σε κανόνες. Δεν είναι πιο εύκολο για όλους να ζούμε ελεύθερα τα θέλω και τις επιθυμίες μας; Μήπως έφτασε η ώρα, λοιπόν;

loading...
« PREV
NEXT »