Latest News

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Καθένας έχει ένα χαμένο παράδεισο που είναι ανάγκη να τον θυμάται.

«Κάθε άνθρωπος έχει έναν χαμένο παράδεισο που είναι ανάγκη να τον θυμάται». 






Μια φράση γραμμένη σε σχολικό βιβλίο έμελλε να γίνει οδηγός μου, ασυναίσθητα στην αρχή. Για κάποιον τότε ανεξήγητο λόγο αποτυπώθηκε μέσα μου και με συντρόφευε. Τα χρόνια πέρασαν, κι εκείνη βρήκε τη θέση και την ερμηνεία της.


Πόση αλήθεια κρύβει μέσα της! Μια μόνιμη εσωτερική αναζήτηση στον καθένα μας. Για έναν παράδεισο. Όποιος κι αν είναι αυτός. Διαφέρει για τον καθέναν μας. Την παρηγοριά του ο καθένας την βρίσκει αλλού. Εκεί όπου αράζει να ξαποστάσει μετά τα ταξίδια του. Να αφήσει πίσω φουρτούνες και λιμάνια μακρινά. Στο απάνεμο λιμανάκι του. 

Στο καταφύγιο του. Θες έναστρους ουρανούς, δύσεις και ηλιοβασιλέματα, πλούτη και ομορφιές του κόσμου, τίποτα δεν είναι ικανό να αναμετρηθεί με αυτό το λιμανάκι. Αυτό που πάντα θα αποζητά και θα δραπετεύει έστω και νοερά αν χρειαστεί. Σαν Οδυσσέας που γυρεύει την Ιθάκη του.

Υπήρχε εκείνη η στιγμή μέσα στον χρόνο που χρειάστηκε όσο ποτέ άλλοτε να πατήσουμε στα πόδια μας. Να γλείψουμε τις πληγές μας. Να ατενίσουμε το φως που μοιάζει απλησίαστο, από τον πάτο που το θωρούσαμε. 

Να αναθεωρήσουμε, να βρούμε τον χρόνο να κλάψουμε, να αγκαλιάσουμε τον πόνο, να συμφιλιωθούμε τελικά μαζί του και να προσπεράσουμε. Κάποιος ήταν εκεί. Κάτι ήταν εκεί. Που κατάφερε να μας δώσει την δύναμη και την θέληση να διώξουμε τα σκοτάδια μας.

Είναι εκείνος ο άνθρωπος ή ακόμα και εκείνη η σκέψη μέσα στη μαυρίλα σου, που θα σε κάνει να πάρεις μια βαθιά ανάσα. Σαν εκείνη την πρώτη πνοή όταν αντίκρυσες τον κόσμο. 

Και θα είναι σαν να γεννήθηκες ξανά. Θα σε χαστουκίσει υπενθυμίζοντας σε, πως ό,τι κι αν συμβεί οφείλεις να το αντιμετωπίσεις. Το έχεις ξανακάνει. Έχεις βιώσει την πρώτη πιο δύσκολη φάση της ζωής σου και εξαιτίας της βρήκες τον δικό σου μοναδικό «χαμένο» παράδεισο. 

Κάθε φορά που τον αποζητάς, κάθε φορά που τον συναντάς, είναι μία ακόμη νίκη σου. Μια ακόμη φορά που πάλεψες, μία ακόμη φορά που αναμετρήθηκες με τα πιο δύσκολα σου συναισθήματα, μία ακόμη φορά που βγήκες νικητής. Άλλωστε αν παλέψεις μπορεί και να χάσεις. Αν δεν παλέψεις όμως είσαι ήδη χαμένος.

Ένας χαμένος παράδεισος είναι εκεί όπου η ψυχή ηρεμεί και η καρδιά ξαναβρίσκει τον χτύπο της.

Εκεί όπου οι αναμνήσεις έρχονται να σου θυμίσουν παλιές γνώριμες εικόνες και λέξεις που έχουν ριζώσει στην μνήμη σου και έγιναν ένα με το πετσί σου.

Είναι εκείνος ο άνθρωπος ο ξεχωριστός, που θα σε αγκαλιάσει, θα σου πιάσει το χέρι και μ’ ένα βλέμμα θα σου πει “όλα θα πάνε καλά”.

Είναι το μέρος που ξυπνάει τον εαυτό σου. Τον πραγματικό σου εαυτό. Αυτόν χωρίς φτιασίδια, που τα καταφέρνει πάντα μια χαρά. Που είναι φάρος για να μην χάνεις το μονοπάτι που του υποσχέθηκες ότι θα ακολουθήσεις. Που σου θυμίζει ποιος είσαι και που πραγματικά θες να πας.

Γι’ αυτό σου λέω… μη φοβηθείς στιγμή. Σε κάθε σου μάχη θα είναι εκεί. 

loading...
« PREV
NEXT »