Latest News

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

Αν δεν σου αρέσω δε μου αξίζεις, φύγε!

Αλλαγή!





Μια τόσο δα μικρή λέξη που κρύβει αμέτρητα συναισθήματα και έννοιες.

Αλλάζουμε εμείς ή μια κατάσταση στη ζωή μας και νιώθουμε φόβο για το άγνωστο, ελπίδα, αγωνία, χαρά, λύπη, ανανέωση,απελευθέρωση, απώλεια, αποχωρισμό, ψυχική και σωματική μεταμόρφωση.

Χωρίζουμε, χάνουμε ανθρώπους μας, πονάμε, γνωρίζουμε καινούργιους ανθρώπους, αποχαιρετούμε σχέσεις φιλικές, ερωτικές, κλείνουμε κύκλους, ανοίγουμε κύκλους.
Όλα αυτά είναι η πολύτιμη διαδρομή μας!

Είναι το ταξίδι μας με προορισμό την Ιθάκη μας.

Το θέμα όμως είναι για ΠΟΙΟΝ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ;
Για εμάς ή για τους άλλους;

Μήπως αλλάζουμε για τους άλλους και όχι για εμάς γιατί φοβόμαστε ότι δε θα μας αγαπάνε όλοι, δε θα αρέσουμε σε όλους ή ότι θα μείνουμε μόνοι;

Αν αποδεχόμαστε και αγαπάμε τον εαυτό μας ΔΕΝ αλλάζουμε γιατί μας το ζήτησε κάποιος άλλος!
ΕΜΕΙΣ οι ίδιοι πρέπει να θέλουμε να αλλάξουμε.
Αλλάζουμε για να εξελιχθούμε σαν ανθρώπινα όντα!

Να μπαίνουμε σε διαδικασία αυτοκριτικής αλλά όχι να μαστιγώνουμε ανελέητα τον εαυτό μας από ενοχές!
Πάνω από όλα να μην επιτρέπουμε σε οποιονδήποτε να μας κρίνει! Να μην αφήνουμε ΚΑΝΕΝΑΝ να μας αλλάξει!

ΟΛΟΙ είμαστε μοναδικοί, ιδιαίτεροι, υπέροχοι, πολύτιμοι!
Όλοι μας αξίζουμε! Όλοι μας έχουμε κάτι ιδιαίτερο στο χαρακτήρα μας που δεν έχει ένας άλλος!
Αυτός ο κόσμος θα ήταν απίστευτα βαρετός αν όλοι ήμασταν ίδιοι!

Πείτε ΟΧΙ τώρα σε όποιον θέλει να γίνετε κάποιος άλλος από αυτό που είστε!
Πείτε ΟΧΙ σε όσους σας ασκούν κριτική και δεν σας εκτιμούν! Καθημερινά ανεχόμαστε να υπάρχουν στη ζωή μας άνθρωποι που δε μας εκτιμούν και που το μόνο που κάνουν είναι να μας κατακρίνουν!

ΛΑΘΟΣ! ΕΞΩ από τη ζωή μας ΤΩΡΑ αυτά τα παράσιτα που μας τρώνε την ψυχή μας που μας μειώνουν!
Να κρατήσουμε έξω από τη ζωή μας αυτούς που μας κόβουν τα φτερά!
Πείτε ΤΕΛΟΣ σε μικρούς ανθρώπους που δε σας προσφέρουν τίποτα θετικό! Επιτρέπουμε στον κάθε ξερόλα να μας κρίνει! Γιατί το επιτρέπουμε; Το επιτρέπουμε γιατί δεν αγαπάμε εμάς και σα χαζοί επηρεαζόμαστε απο άχρηστες γνώμες των άλλων!

Ας πούμε επιτέλους όχι στους επικριτές μας μας!
Από πού και έως πού έχουν άποψη για τις ζωές μας; Για τις ψυχές μας; Τι είναι οι επικριτές;

Είναι άνθρωποι που δεν έχουν ζωές και έχουν εικονικές ζωές. Είναι δειλοί που θάβουν τα λάθη τους κάτω από την άμμο και ασχολούνται με τα λάθη των άλλων!

Έχουν ανακαλύψει και το πονόμετρο! Μετράνε την ψυχή σου και σου λένε μέχρι εκεί θα πονάς, θα αντιδράς, θα νιώθεις!
Δυστυχώς οι περισσότεροι από εμάς -γενικότερα σαν κοινωνία- ανεχόμαστε μία απίστευτη καταπίεση των συναισθημάτων μας!
Σαν κοινωνία πάσχουμε από μια καταναγκαστική τελειότητα.
Μα κανένας δεν είναι τέλειος!! ΚΑΝΕΝΑΣ!
Δεν είμαστε άψυχες κούκλες, ούτε μαριονέτες.

Είμαστε ΕΜΕΙΣ!

Με τα προτερήματα μας και τα ελαττώματα μας.. γιατί απλούστατα είμαστε άνθρωποι! Μέχρι πότε θα ανεχόμαστε να καταπιεζόμαστε από πρέπει και κανόνες των άλλων;

Είναι ανώριμο, απαίσιο και θλιβερό να έχουμε σαν πρότυπο μονο τέλειους, αλάνθαστους, ανθρώπους που δεν εκφράζουν τίποτα άλλο παρά μόνο τη λαμπερή, φωσφοριζέ, λαιφστάιλιστικη γεμάτη γκλίτερ ζωή τους.

Τις περισσοτερες φορες οι επικριτές μας οι “λογικοί” άνθρωποι κρύβονται στα κουτάκια τους και τα πρέπει τους και βλέπουν τους ευαίσθητους και συναισθηματικούς ανθρώπους σαν αδύναμους και υπερβολικούς.

Η ευαισθησία είναι προνόμιο!
Σημαίνει ότι έχουμε καλή σύνδεση με την ψυχή μας! Καλύτερα να είμαστε ευαίσθητοι , ευάλωτοι, ρομαντικοί, παρά χοντρόπετσοι, κυνικοί, ψεύτικοι.

Γενικότερα οι άνθρωποι είναι περισσότερο αυτό που κρύβουν παρά αυτό που δείχνουν… Τι ωραία που θα ήταν να βγάζαμε όλοι τα ρούχα της ψυχής μας.

Να ήμασταν γυμνιστές ψυχής.
Να λέμε μόνον αλήθειες! Να συνομιλούμε με τις ψυχές μας για τις ψυχές μας, χωρίς να παίζουμε ρόλους.

Πόσο πιο καθαρές και αυθεντικές θα ήταν οι ζωές μας έτσι. Να είμαστε γυμνοί και ελεύθεροι από πρέπει και κανόνες που μας ευνουχίζουν τα όνειρά μας και την προσωπικότητά μας!

Ας σταματήσουμε να έχουμε και να καταπιεζόμαστε από άχρηστες σχέσεις που δε μας ανεβάζουν το ηθικό μας αλλά το μόνο που κάνουν είναι να μας λερώνουν και μαυρίζουν την ψυχή!

Ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να πούμε στον εαυτό μας “σε αγαπάω όπως είσαι,για αυτό που είσαι και σε όποιον αρέσω”.

Υψώστε περήφανα το μεσαίο σας δάκτυλο, δείξτε το στον κακιασμένο υπερόπτη που σας κρίνει και πείτε του “υπάρχουν καλύτεροι άνθρωποι από εσένα, καλύτερα μόνος μου πάρα με εσένα! Αν δεν σου αρέσω δε μου αξίζεις!

ΦΥΓΕ!
Άντε γειά και καλή ζωή!

anapnoes
loading...
« PREV
NEXT »