Latest News

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Μαμά αποβάλει το κοριτσάκι της και καταφέρνει να το κρατήσει ζωντανό στην αγκαλιά της μόνο για δύο ώρες.

Οι αποβολές είναι ένα δύσκολο και ευαίσθητο θέμα που όσο και να το προσεγγίσει κανείς, ποτέ δεν μπορεί να φτάσει στο βάθος της θλίψης όπως το βιώνουν οι ίδιοι οι γονείς που χάνουν το παιδί τους. 



Στην πραγματικότητα, μία στις 4 εγκυμοσύνες καταλήγουν σε αποβολή, κάτι που στιγματίζει το ζευγάρι, ένα θέμα τραγικό που είναι δύσκολο να κοινοποιείται σε οποιονδήποτε τρίτο, πόσο μάλλον να βλέπει το φως της δημοσιότητας.


Κι όμως, όλο και περισσότερος κόσμος που έχει στο ιστορικό του ένα τέτοιο τραγικό συμβάν, αποφασίζει να μιλήσει για αυτό, σε μια προσπάθεια ίσως για συμπαράσταση και αλληλεγγύη προς ανθρώπους και ζευγάρια που ζούνε παρόμοια περιστατικά.

Η ιστορία παρακάτω είναι η αποβολή μιας μητέρας που θέλει να δώσει το δικό της πονεμένο μήνυμα στις υπόλοιπες μαμάδες, τυχερές και άτυχες.


Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 2016, η Alyssa Young πήγε στον γυναικολόγο της για ένα τσεκ απ ρουτίνας. Με τον σύζυγό της, Justin, περίμεναν το πρώτο τους παιδάκι, θα ήταν κορίτσι και το είχαν ήδη αποφασίσει πως θα το ονόμαζαν Scarlett.

H εγκυμοσύνη της κοπέλας ήταν από εκείνες που θεωρούνται υψηλού κινδύνου, καθώς έπασχε από διαβήτη τύπου 2 και γι’αυτό παρακολουθούσαν εντατικά την πορεία της. Κι όλα πήγαιναν κατ’ευχήν μέχρι εκείνο το τσεκ απ.

Η Alyssa θυμάται “Στις 28 Σεπτέμβρη έκανα έναν υπέρηχο ρουτίνας και η Scarlett ήταν μια χαρά. Ζύγιζε 14 ουγγιές, οι σφυγμοί της ήταν 131. Όλα πήγαιναν καλά. Ήμουν στην 19η εβδομάδα και 6η μέρα κι ήμουν περήφανη και χαρούμενη.”


Οι Young ανυπομονούσαν να πάρουν τη μικρή Scarlett στην αγκαλιά τους. Είχαν γνωριστεί από όταν ήταν έφηβοι και ήταν μαζί 6 χρόνια. Ο νεαρός σύζυγος λέει “Ξέραμε αμέσως ότι ήμασταν ερωτευμένοι και θέλαμε να ζήσουμε για πάντα μαζί. Αρχίσαμε σχεδόν αμέσως να μιλάμε για γάμο και για το ότι θα κάναμε δικά μας παιδιά. Ναι, ήμασταν νέοι, αλλά ξέραμε τί θέλαμε.”

Κι εκείνο το όνειρο έδειξε να παίρνει σάρκα και οστά τον Ιούνιο όταν η Alyssa είχε το ένστικτο να κάνει ένα τεστ εγκυμοσύνης:

“Κάτι μέσα μου μου έλεγε να κάνω ένα τεστ. Το κρατούσα στην άκρη του νιπτήρα και προσευχόμουν να είναι θετικό. Κι ήταν. Από τη χαρά μου έκλαψα.”

Όλα πήγαιναν καλά μέχρι τον υπέρηχο στις 28 Σεπτεμβρίου. Κι ενώ το τσεκ άπ είχε δείξει ότι το μωρό ήταν μια χαρά και μεγάλωνε, η μητέρα ένιωθε ασυνήθιστα έντονους πόνους στην κοιλιά.


Στην αρχή, θεωρώντας το φυσικό δεν έδωσε σημασία, αλλά άρχισε να ανησυχεί όταν ένιωσε έντονο πόνο στην κοιλιά και το στομάχι.

Όπως περιγράφει και η ίδια, “Όταν είσαι έγκυος, είναι πολύ δύσκολο να κάνεις διάγνωση για όλους αυτούς τους πόνους. Είχε περάσει η Παρασκευή και ο πόνος δεν έλεγε να φύγει. Την Κυριακή, στις 2 Οκτωβρίου μπήκα στα επείγοντα του νοσοκομείου ενώ πονούσα και είχα αρχίσει να αιμορραγώ λίγο. Το μωρό ήταν καλά, όπως μας είπαν, οπότε γυρίσαμε ανακουφισμένοι στο σπίτι. Ευχαριστήσαμε το Θεό και τη Δευτέρα επικοινώνησα με τον γυναικολόγο μου. Μου είπε ότι όλα όσα περνάω είναι φυσιολογικά. Κανένας από τους γιατρούς που είχα μιλήσει ως τότε δεν έδειχνε ανήσυχος και τους εμπιστεύτηκα. Το ήξερα ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Προσευχόμουν να πάνε. Προσευχήθηκα όσο ποτέ στη ζωή μου”.

Κι όμως το ένστικτο της μητέρας, της έλεγε ακόμα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.


Την Δευτέρα 3 Οκτωβρίου, η οικογένεια έτρεξε στο μαιευτήριο που βρισκόταν μόλις 45 λεπτά μακριά από το σπίτι τους. Εκεί είχαν διαλέξει να γεννήσει η Alyssa. “Όταν φτάσαμε στο νοσοκομείο, οι ευγενικές νοσοκόμες βεβαιώθηκαν ότι ένιωθα άνετα και φώναξαν τον μαιευτήρα. Μου είπε ότι οι πόνοι μου οφείλονταν είτε σε απρόσμενες διαστολές είτε ετοιμαζόμουν να αποβάλλω.”, θυμάται η νεαρή γυναίκα. Θα μπορούσαν σύμφωνα με τον γυναικολόγο να εφαρμόσουν μια διαδικασία ράβοντας την είσοδο του κόλπου ώστε να εμποδίσουν τις διαστολές, αλλά στην περίπτωση της Alyssa κάτι τέτοιο δεν θα έκανε καμία διαφορά και ίσως μάλιστα την εμπόδιζε να συλλάβει ξανά.

“Μου έκανε έναν υπέρηχο για να βεβαιωθεί ότι το μωρό ήταν καλά. Κι ήταν όντως μια χαρά, ένα όμορφο, υγιέστατο μωράκι.”


Το προσωπικό χορήγησε στην Alyssa μαγνήσιο για να εμποδίσει τις περισσότερες πρόωρες διαστολές, ελπίζοντας απλά ότι αυτό θα ήταν αρκετό. Το μωρό έδειχνε καλά, αλλά παραήταν μεγάλο για να το κρατήσει η μήτρα της νεαρής μητέρας. Ένα τέτοιο φαινόμενο παρουσιάζεται σε 1 στις 100 γυναίκες. Θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί στην περίπτωση της Alyssa, καθώς ήταν μια εγκυμοσύνη υψηλού κινδύνου, αλλά δυστυχώς δεν προβλέφθηκε.


Παρά τη χορήγηση μαγνησίου, οι διαστολές συνεχίστηκαν μέχρι και τα 5 εκατοστά. Το μωρό ήταν έτοιμο να γεννηθεί. Η Alyssa συντετριμμένη θυμάται “Το μόνο που ψέλλιζα συνέχεια είναι μια συγγνώμη. Ένιωθα ότι είχα αποτύχει. Ότι είχα απογοητεύσει κι εκείνον και την κόρη μου. Πρέπει να έλεγα συγγνώμη συνέχεια. Κλαίγαμε και προσευχόμασταν και οι δυο. Ειδοποιήσαμε τις οικογένειές μας και τους ζητήσαμε να έρθουν στο νοσοκομείο. Μας περιέβαλαν όλοι με πολλή αγάπη. Όλη αυτή η αγάπη και οι προσευχές τους γέμισαν το νοσοκομείο.”

Μόλις 20 εβδομάδων και 5 ημερών, η μικρή Scarlett ήταν πολύ αδύναμη για να καταφέρει να επιβιώσει. Γονείς και οικογένεια κράτησαν στα χέρια τους για λίγο το μωράκι που αποχαιρέτησε μετά από λίγες ώρες τον κόσμο. Κι όλοι ήλπιζαν για ένα θαύμα μέχρι την τελευταία στιγμή.


πηγή : diaforetiko

loading...
« PREV
NEXT »