Latest News

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Απελευθέρωσε τα καταπιεσμένα συναισθήματα. Κλάψε!

Γάμοι, κηδείες, λύπες και χαρές.



Της Χριστίνας Καζανιάτορα.


Έργα ερωτικά, με άδοξο τέλος και εμείς εκεί να κλαίμε στον καναπέ, παρέα με τα μαντηλάκια μας για τις χαμένες αγάπες!


Σειρές που ταυτιζόμαστε και πονάμε για κάθε πληγωμένο ζωάκι, για κάθε παιδί που αδικείτε. Διαφημίσεις που στόχο έχουν την ευαισθητοποίηση μας. Μέχρι εκεί έχει περάσει η φράση ‘’ Όχι πια δάκρυα’’. Απενοχοποίηση εδώ και τώρα!

Συσσωρευμένα συναισθήματα που ζητούν έξοδο, μια συντροφιά ενός, η μια παρέα φίλων που σε κάνουν να νοιώθεις ζεστά και που στη τελική, θα σου προσφέρουν και τα χαρτομαντηλάκια σου για να σκουπιστείς αντί να σε κοιτούν αμήχανα.

Βγάλε τα συναισθήματά σου λοιπόν κι άφησε τα δάκρυα να τρέξουν ελεύθερα. Άφησε να σε πλημμυρίσουν με όλα τα ευεργετικά τους πλεονεκτήματα.

Άσε κατά μέρος τις φθηνές δικαιολογίες…αχ κάτι μπήκε στο μάτι μου και δάκρυσα!

Ενστικτωδώς μετά το κλάμα, έρχεται το χαμόγελο δειλό και βεβιασμένο αρχικά, αμήχανο και ντροπαλό στη συνέχεια, δε παύει όμως να είναι χαμόγελο.

Το κλάμα λειτουργεί ευεργετικά, στον ψυχισμό μας και μετά φτιάχνει η διάθεσή μας, νοιώθουμε πιο ήρεμοι αφού κλάψουμε. Οι υπεύθυνες γι’ αυτό ορμόνες, δίνουν τη θέση τους όλο χάρη και νάζι σε άλλες, που σκοπό έχουν αυτή την ανακούφιση που παίρνουμε.

Θα πάθεις πλάκα με το όνομα της!!! Λέγεται η ορμόνη της αγάπης!

Κι όμως ναι την έχουμε και είναι αυτή η αιτία, που μας φέρνει πιο κοντά σε αυτόν που διαλέγουμε να ανοίξουμε την καρδιά μας και να κλάψουμε.

Τώρα θα ρωτήσεις τι γίνεται με τα δάκρυα της λάθος στιγμής; Και υπάρχει λάθος στιγμή για κάποιον που νοιώθει την ανάγκη να κλάψει;

Επί της ουσίας όχι δεν υπάρχει λάθος η σωστή στιγμή*

υπάρχει μόνο το συναίσθημα που σε κατακλύζει!

Επί του εγωισμού μας, η της αξιοπρέπειας μας αν προτιμάς, ναι ίσως και να υπάρχει μια λάθος στιγμή! Φαντάσου τώρα εσένα να σου ανακοινώνει πως θέλει να χωρίσετε και εσύ να πασχίζεις να κρατήσεις τα δάκρυα σου. Όχι δε θες να του δώσεις αυτή την ικανοποίηση, όχι εκείνη τη στιγμή που τον έχεις απέναντι σου, που τον ακούς να σου λέει για το τέλος και σε κοιτά στα μάτια!

Ίσα ίσα μέχρι να γυρίσεις τη πλάτη και μετά, ας τρέξουν σα ποτάμι, όπως θα τρέξεις και εσύ στη φίλη στη κολλητή σου, να μοιραστείς το πόνο τη λύπη, μα και τα δάκρυά σου ελεύθερα πια.

Αν θεωρητικά εξαιρέσουμε μια τέτοια στιγμή, οι μύθοι έχουν καταρριφθεί. Ναι κορίτσια οι Άντρες κλαίνε, είναι πλέον γεγονός και επίσης οι Άντρες, δε ντρέπονται και δεν αισθάνονται άσχημα με αυτό και πολύ καλά κάνουν!

Κάποτε ήξερα ένα κορίτσι που δεν έκλαιγε μπροστά σε άλλους, αν βούρκωνε έφευγε, απομακρυνόταν, μέχρι να πάρει το χρόνο της και να επιστρέψει ήρεμη, δε ντρεπόταν ούτε τη φόβιζε το να τη δουν, δεν ήθελε όμως να το πάρουν ως δείγμα ευαισθησίας, δεν ήθελε να δουν τις αδυναμίες της και έτσι το είχε ξεχάσει για πολύ πολύ καιρό. Η ίδια έκλαιγε και μάλιστα πολύ, μόνο όταν ήταν μόνη όμως. Έκλαιγε με λυγμούς και αναφιλητά για πολύ ώρα μα δε δεχόταν ούτε να βουρκώσει μπροστά σε άλλον. Σήμερα που μιλάμε κλαίει ακόμα πολύ, κλαίει όπου της έρθει να κλάψει και δε δίνει δεκάρα τσακιστή για το ποιος θα την δει και πως θα την κρίνει.

Πόσες φορές δε θέλησες μια αγκαλιά να χωθείς μέσα της και να κλάψεις, να κλάψεις πολύ…

Εδώ θα σου πω, πως εκτός απο το ευεργετικό του κλάματος ευεργετική είναι και η εύρεση αυτής της αγκαλιάς!

Με λύπη βλέπω πως βάλαμε ταμπέλες ακόμα και στα δάκρυά μας…αδύναμος, ευαίσθητος, πονεμένος, είμαστε φοβεροί δε βρίσκεις;

Κλάψε λοιπόν ελεύθερα…Την επόμενη φορά που θα θελήσεις να κλάψεις κάνε το άφοβα , άσε το δάκρυ να τρέξει, τα δάκρυα είναι υγεία. Απελευθέρωσε μαζί τους όλα τα καταπιεσμένα συναισθήματα που σε στεναχωρούν και μη ξεχνάς πως ο καλύτερός τους φίλος είναι η αγκαλιά, ένας καλός λόγος, ένα χάδι, η ακόμα ακόμα και ένα αυτί που θα σε ακούσει εκείνη τη στιγμή…






loading...
« PREV
NEXT »