Latest News

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Αντιμετωπίζοντας το χωρισμό…

Χωρίζεις.





Ή μάλλον (για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι) σε χωρίζει.


Θα ακούσεις όλες τις κλισέ εκφράσεις τύπου: «Η ζωή συνεχίζεται», «Κάθε εμπόδιο για καλό», «Αυτός έχασε!», «Όλα γίνονται για κάποιο λόγο», «Όλα τελειώνουν κάποτε», «Πάντα ήθελα να σου πω ότι δεν έκανε για ‘σένα»… Το ξέρω καλά και το ξέρεις κι εσύ ακόμη καλύτερα ότι όλα τα παραπάνω όχι μόνο δε βοηθάνε, αλλά σε κάνουν να νιώθεις πολύ χειρότερα.

Θα ‘ρθουν κι άλλοι, που θα σου πούνε να μην κλάψεις, να μην παρακαλέσεις, να μη σπάσεις τίποτα, να μη βρίσεις. Θα επικαλεστούν τη λέξη αξιοπρέπεια για να σε πείσουν να μην κάνεις όλα αυτά. Μα όλα αυτά είναι η αξιοπρέπεια θα σου πω εγώ! Η αξιοπρέπεια απέναντι στον εαυτό σου κι όχι στους άλλους.

Να κλάψεις ναι, αν νιώθεις πληγωμένη- προδομένη, να κλάψεις κι αν έρχονται χείμαρρος τα δάκρια ας είναι κυλήσουν και μπροστά του. Γιατί να προσποιηθείς ότι δεν πληγώθηκες; Γιατί να μη δείξεις το συναίσθημά σου; 

Να φωνάξεις, να ουρλιάξεις την αγάπη ή την αγανάκτησή σου για εκείνον με κάθε τρόπο; Ή και να βρίσεις ακόμη, κάποιοι άνθρωποι το χρειάζονται ένα καλό στόλισμα! Μόνο έτσι θα το βγάλεις από μέσα σου. Αν αυτό είσαι εσύ τότε μη γίνεις κάτι άλλο. Το χρωστάς στον εαυτό σου.

Να κουβεντιάσεις για το χωρισμό σου όσες φορές θέλεις κι όποτε θέλεις και με όποιον άνθρωπο εσύ θέλεις! Έτσι μόνο θα το πετάξεις από μέσα σου. Γιατί ο χωρισμός πονάει σαν ένα αγκάθι που κάνει την πληγή να αιμορραγεί. 

Κι αν δεν ξεπηδήσει το αίμα άφθονο για να παρασύρει το αγκάθι της, όπως κυλούν οι λέξεις σου παίρνοντας μακριά εκείνον, τότε η πληγή θα κλείσει αλλά το αγκάθι θα μείνει μέσα της και θα πονάει πάντα. Θα μείνει εκεί και θα πονάει βουβά ακόμη και στο χάδι.

Οφείλεις στον εαυτό σου να ξεσπάσεις… Χωρίς όμως να τον βλάπτεις, χωρίς να τον τραυματίζεις, αλλά με αξιοπρέπεια προς εσένα κι όχι προς τον περίγυρό σου. Μη φιμώσεις τα ορμητικά σου συναισθήματα ελπίζοντας πως αν φύγεις αθόρυβα κι αδιάφορα θα αλλάξει κάτι. Το δεδομένο θα είναι το ίδιο, σε πλήγωσε, σε πρόδωσε και θα είστε χωριστά εφεξής. Το να φράζεις και να εμποδίζεις το ξέσπασμά σου είναι σαν να φράζεις έναν χείμαρρο που θα προξενήσει μεγαλύτερο κακό μελλοντικά…

Μείνε αληθινός άνθρωπος και πες ό, τι νιώθεις, άσε το savoire vivre για εκείνους τους δήθεν σκληρούς. Τσαλακώσου και βγάλε το από μέσα σου! Ξέρασε κάθε όμορφη κι άσχημη στιγμή σας και κάνε την ασήμαντο παρελθόν!

Κι αν σου πούνε πέρασε πολύς καιρός και θα ‘πρέπε να χεις σταματήσει να μιλάς για αυτόν, τότε μη δίνεις σημασία. Ο καθένας χρειάζεται το δικό του χρονικό διάστημα για να πάει παρακάτω. Άλλος μόλις την επόμενη ημέρα, άλλος τον επόμενο χρόνο… Αρκεί κάποτε να πας παρακάτω.

Κι όσο, με κάθε τρόπο, τον ξερνάς συνεχώς από μέσα σου, θα προχωράς.

Στο υπόσχομαι!

loading...
« PREV
NEXT »