Latest News

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Βγήκε από το σπίτι του και αντίκρισε μία παγωμένη γυναίκα στο χιόνι. Η συνέχεια θα σας κόψει την ανάσα!

Όποιος έχει πάει ποτέ χειμώνα στην Minnesota ξέρει ότι δεν θα έβγαινε βόλτα το βράδυ, πόσο μάλλον χωρίς σκούφο. 



Θα μπορούσε να παγώσει μέχρι θανάτου. Αυτό ακριβώς συνέβη στην 19χρονη Jean Hiiliard από το Lengby στις 20 Δεκεμβρίου 1980.


Φυσικά, δεν σχεδίαζε να εξελιχθεί έτσι η βραδιά της. Γυρνούσε σπίτι με το αυτοκίνητο μετά από επίσκεψη σε έναν φίλο όταν το αυτοκίνητο της γλίστρησε στον πάγο και σφηνώθηκε στο χιόνι. Είχε δει ένα αγροτόσπιτο εκεί κοντά, έτσι πίστευε ότι δεν θα χρειαζόταν τον σκούφο της και τον άφησε στο αυτοκίνητο.


Εκείνο το βράδυ το θερμόμετρο είχε φτάσει στους -30, αλλά η Jean, η οποία είχε ζήσει θερμοκρασίες ως και -51, δεν πίστευε ότι υπήρχε λόγος ανησυχίας. Δεν χρειαζόταν να πάει μακριά. Δυστυχώς, οι κάτοικοι της φάρμας δεν ήταν σπίτι. Αποφάσισε να συνεχίσει από τον δρόμο μέχρι την επόμενη φάρμα.


Αλλά και η δεύτερη φάρμα ήταν άδεια. Υπερεκτιμώντας ίσως τις αντοχές της, συνέχισε να περπατά. Περπάτησε άλλα 3 χιλιόμετρα υπό παγωμένες συνθήκες. Το κρύο άρχισε να την διαπερνά, κάνοντας κάθε βήμα εξουθενωτικό, αλλά έπρεπε να συνεχίσει. Τελικά στη 1 τα μεσάνυχτα έφτασε στο δρομάκι του Wally Nelson. Εκεί έχασε τις αισθήσεις της.


Για 6 φριχτές ώρες, η Jean Hilliard βρισκόταν αναίσθητη στο χιόνι σε σημείο που δεν φαινόταν, ενώ σιγά σιγά πάγωνε.


Νωρίς το πρωί, ενώ ετοιμαζόταν να φύγει, ο Wally Nelson εντόπισε την παγωμένη κοπέλα. “Ήταν πραγματικό σοκ. Βρισκόταν μόλις 4,5 μέτρα από την πόρτα μου. Το πρόσωπο της ήταν λευκό σαν φάντασμα και το σώμα της σκληρό σαν ξύλο.” Σίγουρα ήταν νεκρή. Αλλά τότε άκουσε έναν αμυδρό στεναγμό.


Δεν έχασε καθόλου χρόνο: έβαλε το παγωμένο σώμα της Jean στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου και πήγε κατευθείαν στο νοσοκομείο. Οι αδερφοί George και Edgar Sather ήταν οι εφημερεύοντες γιατροί του Δημοτικού Νοσοκομείου Fosston εκείνη τη μέρα. Κι εκείνοι πίστευαν ότι η Jean είχε πεθάνει.

Δεν έδειχνε σημάδια ζωής. Δεν υπήρχε ένδειξη καρδιακού παλμού ή πίεσης και οι κόρες των ματιών της ήταν εντελώς διεσταλμένες. “Το σώμα ήταν κρύο, εντελώς στέρεο, σαν κρέας που έχει βγει από την κατάψυξη”, ανέφερε ο Dr. George Sather. Αλλά ο Wally Nelson είχε άκουσε έναν αμυδρό ψίθυρο και ήξερε ότι υπήρχε ελπίδα.


Της έδωσαν οξυγόνο και την έβαλαν κάτω από ηλεκτρική θερμοφόρα. Το αίμα άρχισε να ρέει ξανά το απόγευμα, γιατί οι γιατροί δεν μπορούσαν να διαπεράσουν το παγωμένο της δέρμα.

Μετά από μια ολόκληρη μέρα κάτω από την θερμοφόρα, το σώμα της Jean επανήλθε. “Αρχικά οι γιατροί μου είπαν ότι δεν υπήρχαν πολλές ελπίδες” θυμάται η μητέρα της Jean. “Είπαν ότι θα επιζούσε, αλλά πιθανόν να έχανε τα πόδια της.”


Προς έκπληξη όλων, η Jean δεν έχασε τα πόδια της. Δεν έχασε κανένα άκρο και κατάφερε να αναρρώσει πλήρως. “Δεν καταλαβαίνω πώς κάποιος που δεν δείχνει σημάδια ζωής μπορεί να αντέξει τόσο και να αναρρώσει με αυτόν τον τρόπο”, είπε ο Dr. Edgar Sather. “Είναι κάτι που συμβαίνει μια φορά στην ζωή κάποιου.”


Η ανάρρωση της Jean κράτησε 49 μέρες. Όταν έφτασε στο νοσοκομείο, δεν μπορούσαν να μετρήσουν την θερμοκρασία του σώματος της, γιατί το θερμόμετρο έφτανε μέχρι τους 26. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι που κατάφεραν να επιβιώσουν από τέτοιο περιστατικό.

Η πιο χαμηλή καταγεγραμμένη θερμοκρασία σώματος είναι περίπου 10 βαθμοί Κελσίου. Ο Dr. Richard Iseke από το Ιατρικό Κέντρο Έκτακτης Ανάγκης της Βοστόνης είπε: “Υπάρχει ένας όρος που λέει ότι κανείς δεν είναι νεκρός μέχρι να είναι ζεστός και νεκρός.


Η Jean, η οποία σήμερα είναι ιδιοκτήτρια ενός μαγαζιού με νυφικά, είναι εξαιρετικά τυχερή που ο Wally Nelson ξύπνησε νωρίς! Αναμφίβολα, αν δεν την είχε μεταφέρει τόσο γρήγορα στο νοσοκομείο, η ιστορία θα ήταν πιο θλιβερή.

loading...
« PREV
NEXT »