Latest News

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Τελικά νομίζω πως μου αρέσουν τα λάθη μου.

Λάθη…






Κάνω πολλά από δαύτα, είναι γεγονός. Κάποια τα ξέρω, άλλα ούτε που τα παίρνω χαμπάρι. Κάποια τα αγαπώ και τα επαναλαμβάνω επίτηδες. Τα χειρότερα είναι αυτά που γνωρίζω πως με βλάπτουν και δεν μπορώ να αποφύγω.


Εμπιστεύομαι ανθρώπους, ακολουθώ καταστάσεις, αφήνομαι στην τύχη τους να με παρασύρουν ξανά και ξανά. Το απολαμβάνω αυτό νομίζω. Έχει μια ελευθερία και μια δύναμη το λάθος μέσα του που το κάνει σωστό. Κυρίως γιατί οδηγείται με την ορμή του συναισθήματος που κουβαλά μέσα του. Έχει επιθυμίες που η λογική μου λέει να φιλτράρω. 

Έχει πόθους που ο φόβος μου προστάζει να εγκαταλείψω. Και εγώ κάθε φορά τα αγνοώ όλα και τρέχω με ταχύτητα πάνω στο «λάθος». Το ζω μέχρι να καταλάβω τι έκανα, και μετά ίσως να αλλάξω δρόμο, ίσως να κόψω ταχύτητα, ίσως να προχωρήσω. Ποτέ μου όμως δεν το μετανιώνω.

Το κρίσιμο ερώτημα συχνά είναι εάν μαθαίνω από τα λάθη μου και εδώ η απάντηση μόνο απλή δεν είναι. Γιατί τα λάθη κρύβουν συχνά ευχές και ανάγκες που κυνηγώ. Πολλές φορές καταλήγουν σε ένα μεγάλο φιάσκο, αλλά ταυτόχρονα με την ικανοποίηση που μου χαρίζει το κυνήγι, η διεκδίκηση. Το αποτέλεσμα λάθος, ο τρόπος λάθος, αλλά η αίσθηση σωστή – ότι έκανα αυτό που ήθελα. 

Εκεί το λάθος ακυρώνεται και μοιραία το επαναλαμβάνω. Αυτό με γοητεύει και με τρομάζει μαζί. Με αφήνει έκθετη σε έναν πόνο εθιστικό σχεδόν, γιατί μου επιτρέπει να δικαιολογώ τα λάθη μου, να με χαϊδεύω λίγο και να μη προχωρώ πέρα από αυτά. Με «κολλάει» αυτή η γοητεία και με έναν τρόπο με καταδικάζει να τα ξανατολμώ χωρίς να παίρνω αυτό που προσπαθούν να μου μάθουν.

Γι’ αυτό νομίζω πως τελικά μου αρέσουν τα λάθη μου. Με κάνουν πότε να γελώ και πότε να κλαίω. Είναι δικά μου, κατάδικά μου. Πολλές φορές σκέφτομαι πως ό,τι δυνατό έχω ζήσει, πάνω σε ένα «λάθος» το έχω χτίσει. Μια «λάθος» συμπεριφορά, ένα «λάθος» συναίσθημα και φτιάχνω ιστορίες γεμάτες ζωή και ένταση.

Τα αγαπώ λοιπόν τα λάθη μου και θα το παραδεχτώ πια με θάρρος. Θα τα κοιτάξω όμως με μάτια ανοιχτά και θα πάρω πάνω μου όλη τους την ευθύνη. Θα τα κάνω ξανά και ξανά και θα φτιάξω κι άλλα. Θα αποδεχτώ ότι μου αρέσει να ενεργώ πάνω στο πάθος μου και γι’ αυτό θα τα δεχτώ και θα συνεχίσω να τα κάνω και να τα απολαμβάνω. 

Και ίσως κάποτε «πάθω», ίσως κάποτε «μάθω». Λάθη όμως πάντα θα κάνω και έτσι θα φτιάχνω λίγο λίγο το σωστό. Το δικό μου το σωστό, πάνω στα δικά μου τα λάθη θα το χτίσω. Δικά μου όλα όμως θα είναι πάντα: οι σκέψεις, οι επιθυμίες, οι πόθοι, οι συνέπειες, οι ευθύνες. Θα τα πάρω όλα πάνω μου και δε θα μου χαριστώ.

Θα τα ζήσω όμως – τα λάθη μου και κάποια μέρα ίσως τα σωστά μου.
Δικά μου…



loading...
« PREV
NEXT »