Latest News

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Εκείνοι που έχουν το «συγνώμη» ψωμοτύρι…

Οι άνθρωποι, συχνά ζητούν συγνώμη.






Κάποιες φορές την εννοούν και άλλες τη χρησιμοποιούν.


Είναι εκείνες οι φορές που θεωρούν πως λέγοντας την, όλα διορθώνονται. Είτε γιατί βαρέθηκαν να ακούν πως έχουν κάνει λάθος, είτε για να αποφύγουν να δώσουν εξηγήσεις.

Μια από τις λέξεις που στο πέρας των χρόνων χάνει το νόημα της και είναι ουκ ολίγες οι στιγμές που ανακαλείται η αιώνια «λαϊκή» φράση.

Ξέρεις, αναφέρομαι στη γνωστή «από τότε που βρέθηκε η συγνώμη, χάθηκε το φιλότιμο». Μα είναι τόσες οι φορές που έρχονται και στο αποδεικνύουν.

Βρίσκεις, λοιπόν, εκείνους.

Εκείνους που σου πετάνε τη πιο πολύτιμη λέξη έτσι για να «καθαρίσουν».

Αλλά, μη. Μη μένεις εκεί. Στη ζωή, έρχονται και οι άλλοι. Οι άλλοι που μετράνε τα λόγια τους. Τούτοι οι άνθρωποι δε θα σου πουν συγνώμη για να τελειώνουν. Δεν έχουν τη λέξη αυτή στην άκρη της γλώσσας τους. Δύσκολα και με πόνο θα σου τη ξεστομίσουν. Η λέξη δαύτη για να βγεί, θα θέλει δύναμη. Ζητούν τη συγχώρεση σου, γιατί μετάνιωσαν. Γιατί γυρίσαν και είδαν το λάθος που έγινε. Πες δε το ήθελαν, πες ήταν η κακιά η ώρα.

Πες ότι πιστεύεις, μα σου το ζητούν. Θέλουν να σε ακούσουν να λες πως δέχεσαι το γυρισμό τους. Κι αν δε το καταλαβαίνεις εκείνοι σου δίνουν το μάγουλο τους για να το χαστουκίσεις. Σε εκείνους που την ιερή κουβέντα της συγνώμης, την έβγαλαν από την ψυχή, φαίνεται χαστούκι το να τους πεις όχι.
Πως δε ξεχνάς και δε συγχωρείς. Δικαίωμα σου, μα «ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο».

Είναι οι άνθρωποι τόσο ανόητοι κάποιες ώρες. Τα λόγια τους, οι φράσεις και η συμπεριφορά τους δε σε αφήνουν να ξεχάσεις. Κι αν έρχονται, με τη συγνώμη τους, την αληθινή ή μη, εσύ θυμώνεις. Στην ιστορία των αιώνων, ποτέ και πουθενά δεν έσβησε ένα λάθος. 

Δεν ξεχάστηκε μια άσχημη κουβέντα και δε σταμάτησε να πονά μια πληγή που άνοιξε ένας καυγάς. Είτε πάνω σε θυμό, είτε και προμελετημένα, τα λόγια και οι πράξεις δε χάνονται. Τα χρόνια μονάχα περνάνε και κάποτε ξεφτίζουν. Μα ακόμη κι αν ξεθωριάσουν, εσύ θυμάσαι.

Να αγιάσεις στον κόσμο αυτό, δε πρόκειται. Εκείνοι που θα έρθουν, συγνώμη να σου ζητήσουν, το ίδιο. Ξέρεις η γιαγιά μου λέει πως στη γη μονάχα η κακία μένει. Συγχώρεσε, μέσα σου πάνω απ’ όλα και άφησε τους να ζουν με αυτό. Θα το ξανακάνουν, καμία αμφιβολία μην έχεις. Το πολυπόθητο «δεκτή» που θα τους πεις, είναι απλά για την τιμή των όπλων.

Προς ικανοποίηση τους.
Εσύ κάνε το όμως για σένα…

loading...
« PREV
NEXT »