Latest News

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Μίλα! Μην αφήνεις να σε πνίγουν τα ανείπωτα.

Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου

Μερικές φορές η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή… Μερικές φορές οι μέρες περνάνε αργά, βασανιστικά αργά και όσο κυλούν τα λεπτά τους τόσο ανεβαίνει ο κόμπος από το στομάχι και μας κλείνει το στόμα. Μόνη διέξοδος, τα μάτια μας. Ο κόμπος υγροποιείται και μετατρέπεται σε δάκρυα, που αν αρχίσουν να κυλούν, δύσκολα σταματούν.

Όλος αυτός ο πρόλογος εξηγεί τα δάκρυα των ανθρώπων εκείνων, που όταν κλαίνε δεν μιλάνε, που όταν πονάει η ψυχή τους το κλάμα τους γίνεται ακόμη πιο βουβό. Για όλους εκείνους τους ανθρώπους που κλαίνε αθόρυβα αν και μέσα τους γίνεται πανηγύρι συναισθημάτων και το μυαλό τους παίρνει φωτιά από τις σκέψεις.

Είναι για όλους εκείνους που θέλουν να μιλήσουν, να βγάλουν από μέσα τους όσα τους ταλαιπωρούν και τους πνίγουν αλλά δεν μπορούν. Δεν βρίσκουν τις κατάλληλες λέξεις ή ακόμη χειρότερα, τους κατάλληλους ανθρώπους για να ανοίξουν την καρδιά τους και να φανερώσουν με πόνο ψυχής όσα τους πνίγουν.

Μίλα επιτέλους! Σταμάτα να σκέφτεσαι τι και πως και μίλα! Σταμάτα να κλαις συνέχεια και προσπάθησε να γευτείς την ανακούφιση που θα νιώσεις όταν τα βγάλεις όλα από μέσα σου!

Στην αρχή θα είναι δύσκολα! Είναι αυτή η αίσθηση, αυτή που σε κάνει ευάλωτο στον άλλο όταν του ανοίγεσαι, που σου δυσκολεύει τη ζωή τόσο καιρό. Σε γεμίζει με περισσότερες σκέψεις η ιδέα πως ότι απασχολεί εσένα, όποια σκέψη σε κατακλύζει – καλή ή κακή – θα πάψει πια να είναι μυστική. Αλλά αν δεν φανερωθεί πως θα αντιμετωπιστεί;

Η μία λέξη θα φέρνει την άλλη στο στόμα σου. Αν αρχίσεις, αν βρεις όντως κατάλληλες λέξεις για να ξεκινήσεις, έχεις κάνει την μισή διαδρομή. Κάθε αρχή και δύσκολη, αλλά εδώ η συνέχεια θα είναι εύκολη. Από μόνες τους οι σκέψεις θα μπουν σε σειρά και θα λέγονται.

Μίλα λοιπόν, για ότι σε πνίγει! Η πιο σωστή ώρα είναι τώρα. Πες επιτέλους τι είναι που σου τρώει την ψυχή!

Μίλα για το πρόβλημα στον γάμο σου. Κάνε όλα τα παράπονα που σε βασανίζουν. Φανέρωσε αυτές τις καταραμένες συμπεριφορές του/της συντρόφου σου που σου καταστρέφουν την μέρα και σε κάνουν να μετανιώνεις για την απόφαση σου να ανέβεις μαζί του/της τα σκαλιά της εκκλησίας.

Μίλα για τα προβλήματα στη σχέση σου. Τι είναι αυτό που ενώ στην αρχή σε χαροποιούσε τώρα σε πνίγει; Παραδέξου πως μπορεί να άλλαξαν τα αισθήματα σου ή ακόμη χειρότερα ότι άλλαξαν τα αισθήματα του άλλου και τα δικά σου έχουν μείνει ίδια.

Μίλα για όλες τις θυσίες που έκανες και κάνεις ακόμη για τις σχέσεις σου, ενώ οι άλλοι είναι αχάριστοι και εθελοτυφλούν. Αγνοούν βλέπεις, το γεγονός ότι παράτησες ότι είχες και δεν είχες για να είναι αυτοί καλά και όμως, ακόμη δεν είναι. Θέλουν και άλλα και άλλα. Και έμαθαν από εσένα. Εσένα που πάντα έδινες και ποτέ δεν ζητούσες. Εσένα που ακόμη δίνεις και δεν ζητάς, γιατί ευχαριστιέσαι μέσα σου με τη χαρά των άλλων, των λίγων και αγαπημένων σου.

Και όμως, όσο καλός και να φαίνεσαι μέσα σου καίγεσαι, πνίγεσαι από την αδικία που βιώνεις και από την αχαριστία κάποιων ανθρώπων. Δεν είσαι χαζός, βλέπεις τι γίνεται. Αυτό σε πνίγει περισσότερο. Αισθάνεσαι ενοχές που ενώ προσφέρεις, κάνεις παράπονα μέσα σου. Προσπάθησες στο παρελθόν να υποστηρίξεις τον εαυτό σου και έπεσες σε τοίχο. Μήπως τα άκουσες κιόλας; Μήπως κατηγορήθηκες;

Είναι αχάριστοι οι άνθρωποι όταν αποκτούν πολλά από την σχέση τους με κάποιον άλλο. Τυφλώνονται από την χαρά και θεωρούν δεδομένο ότι ανεξάρτητα από την δική τους στάση, ο άλλος θα συνεχίσει και θα συνεχίσει να προσφέρει.

Μίλα για αυτούς που σε αδικούν χωρίς να σε ξέρουν και χωρίς να έχουν κάνει καν προσπάθεια να σε μάθουν. Αυτοί είναι χειρότεροι! Άτιμη φάρα! Αυτοί κρίνουν χωρίς να ξέρουν αλλά κυρίως χωρίς να θέλουν να μάθουν. Δεν ενδιαφέρονται για σένα αλλά προσπαθούν να σε αδικήσουν, να σε υποβαθμίσουν για να πετύχουν την δική τους άνοδο. Μειώνοντας εσένα νομίζουν – και δυστυχώς τα καταφέρνουν – να αναδειχτούν αυτοί.

Γιατί ο κόσμος γύρω μας δεν είναι αγγελικά πλασμένος και όσοι πάνε με το σταυρό στο χέρι δεν πετυχαίνουν και πολλά. Γιατί πάντα οι ζηλιάρηδες, οι κακοπροαίρετοι και οι δήθεν καλοί με όλους, την γλιτώνουν. Όσα και να ακούς για αυτούς, συνεχίζουν να είναι αυτοί οι αγαπητοί και εσύ ο ξεχασμένος. Αν προσπαθήσεις να αποδείξεις την απάτη τους, κινδυνεύεις να κατηγορηθείς κιόλας, ότι αυτοί προσπαθούν και εσύ είσαι ο απόμακρος και ο περίεργος, ότι αυτοί θέλουν και εσύ όχι!

Και σε αυτήν την περίπτωση, ελπίζεις και προσδοκείς να εμφανιστεί κάποιος που θα σε υποστηρίξει. Δεν θα κατηγορήσει αυτούς ευθέως αλλά θα υποστηρίξει εσένα όπου και όποτε χρειαστεί. Η συμπεριφορά του θα είναι τέτοια που θα δηλώνει σε όλους με ποιανού την μεριά είναι.

Αυτό δεν σε πνίγει άλλωστε περισσότερο; Ότι εξαιτίας των άλλων μπαίνεις και εσύ σε αυτήν την διαδικασία, σε βάζουν σε αυτό το τρυπάκι ενώ εσύ θέλεις απλά να σε αφήσουν ήσυχο. Και προσπαθείς γερά να δείχνεις ευτυχισμένος μπροστά τους, γιατί ξέρεις ότι η ευτυχία σου είναι η δική τους δυστυχία!

Μίλα λοιπόν, για όλα αυτά που σε πνίγουν! Μην το σκεφτείς πολύ, θα νιώσεις καλύτερα. Και αν σε προβληματίζει το άτομο που θα επιλέξεις να ακούσει τα εσώψυχα σου, να ξέρεις ότι όσο το ψάχνεις τόσο δεν θα βρίσκεις. Αν βρεθείς με κάποιον, τον γνωρίζεις δεν τον γνωρίζεις καλά, και λέγοντας του ότι η πραγματικότητα που ζεις είναι δύσκολη σου απαντήσει μίλα μου, βάλ’ τον κάτω και ξεκίνα.

Και αν πάλι δεν βρεις άτομο, γράψε τις σκέψεις σου. Και αν δεν το έχεις ούτε με το γράψιμο πήγαινε μια βόλτα στη θάλασσα και άρχισε να μιλάς. Δυνατά σαν να είναι άνθρωπος και σε ακούει! Όπως κυλάει το νερό έτσι θα κυλήσουν μακριά σου και οι σκέψεις που σε πνίγουν… Μίλα!

loading...
« PREV
NEXT »