Latest News

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Ζήσε την κάθε μέρα όπως σου βγαίνει. Χωρίς πρέπει, μόνο με θέλω.

Ήρθε και φέτος η μέρα που όλη η πόλη γεμίζει κόκκινες καρδούλες, μπαλόνια, λούτρινα κουκλάκια και σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς. 





Η μέρα που ο έρωτας ξεχειλίζει από τα ραδιόφωνα, τις τηλεοράσεις και τις βιτρίνες. Η μέρα που κάποιοι θα περάσουν μόνοι, κάποιοι με φίλους και κάποιοι με τον έρωτά τους.

Η μέρα που κάποιοι λατρεύουν, κάποιοι μισούν και κάποιοι απλά αγνοούν.

Όμως, ό,τι και αν νιώθουμε γι’ αυτή τη μέρα, όπως και αν την περάσουμε, όσα ευχάριστα ή δυσάρεστα και αν έχουμε συνδέσει μαζί της, δεν παύει να είναι απλά μία ακόμα μέρα. Μία μέρα που παίρνει το χρώμα και την ουσία που ο καθένας μας θέλει να της δώσει ή να της αφαιρέσει.

Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να γιορτάσουμε, να χαρούμε ή να αγοράσουμε κόκκινα δώρα και καρδουλωτά γλυκά. Ούτε φυσικά είμαστε υποχρεωμένοι να δεχτούμε τις εορταστικές-ερωτικές εκδηλώσεις κάποιου, αν μας κάνουν να νιώθουμε άβολα. Επίσης, δεν είναι υποχρεωτικό να είμαστε ερωτευμένοι, ούτε να θέλουμε να ερωτευτούμε. Και σίγουρα κανείς δεν θα μας αναγκάσει να πιστέψουμε ξαφνικά σε ερωτικά κεραυνοβολήματα, πυροτεχνήματα και ροζ συννεφάκια.

Από την άλλη πλευρά, έχουμε δικαίωμα να λιώνουμε από έρωτα, να ενθουσιαστούμε, να ερωτο-ονειροπολήσουμε, να γράψουμε ερωτικά μηνύματα, να ετοιμάσουμε εκπλήξεις και να πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες μέρες αφιερωμένες στην αγάπη.

Όπως επίσης, αν κάτι μας πληγώνει ή μας αναστατώνει, εννοείται ότι έχουμε δικαίωμα να κλάψουμε, να πονέσουμε, να θυμώσουμε, να ζηλέψουμε, να πιούμε, να κάνουμε εξομολογήσεις, να στείλουμε μηνύματα και γενικά να εκφράσουμε ό,τι νιώθουμε.

Μπορεί, όμως, και να μη νιώθουμε τίποτα από τα παραπάνω. Μπορεί να θέλουμε απλά να αγνοήσουμε αυτή τη μέρα ή να σχολιάσουμε πόσο εμπορική και εφηβική γιορτή είναι ή να εκνευριστούμε με τα ζευγάρια που περιμένουν αυτή τη μέρα για να γιορτάσουν.

Ίσως, όμως, και να συγκινούμαστε λίγο με όλη αυτή την αγαπησιάρικη ατμόσφαιρα. Με τα ζευγάρια που κρατιούνται χέρι-χέρι και γιορτάζουν μετά από χρόνια αγάπης, με το άγχος των φρεσκο-ερωτευμένων που ψάχνουν δώρα, με τους προβληματισμούς των παιδιών για το αν πρέπει να αφήσουν σημείωμα με καρδούλες στο θρανίο αυτών που «αγαπάνε».

Ίσως, όλος αυτός ο ρομαντισμός που ξεχειλίζει από παντού, κάποιες στιγμές να μας παρασύρει σε διάφορες πράξεις και σκέψεις, χωρίς να το θέλουμε ή ενώ θέλουμε να κρύψουμε τι πραγματικά θέλουμε ή ενώ φοβόμαστε αυτό που θέλουμε ή ενώ δεν ξέρουμε τι θέλουμε ή ενώ άλλο θέλουμε και άλλο θα θέλαμε να θέλουμε…

Ουφ, μην το ψάχνετε άλλο, δεν θα βγάλουμε άκρη!

Είτε θέλουμε να γιορτάσουμε, είτε όχι,

είτε θέλουμε να παρασυρθούμε, είτε όχι,

είτε ξέρουμε τι μας γίνεται, είτε όχι,

δεν έχουμε να απολογηθούμε, ούτε να δώσουμε εξηγήσεις σε κανέναν.

Αυτή η μέρα είναι μία μέρα από τη δική μας ζωή. Είναι δική μας μέρα.

Και θα πάμε να τη ζήσουμε όπως μας βγαίνει.

Χωρίς πρέπει, μόνο με θέλω…



loading...
« PREV
NEXT »