Latest News

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Πόσες σκοτεινές πλευρές έχει ο εαυτός σου άνθρωπε;

Όλοι μας έχουμε έναν άγνωστο εαυτό. Τον κρύβουμε μέσα μας, σε ένα σκοτεινό σημείο της ψυχής μας και είμαστε πεπεισμένοι πως δεν θα τον συναντήσουμε ποτέ στη ζωή μας.





Η παρουσία του μας ενοχλεί και μας τρομοκρατεί. Για αυτό το λόγο, αποφεύγουμε να έρθουμε σε επαφή μαζί του και συνεχώς αλλάζουμε μορφές.


Πόσες μορφές αλλάζουμε για να τον συναντήσουμε άνθρωπε;

Πόσα βράδια προσπαθούμε να κρύψουμε τα δάκρυα μας κάτω από τα σκεπάσματα όταν ερχόμαστε σε επαφή με τις σκοτεινές αποχρώσεις του;

Η αποδοχή του εαυτού μας είναι μία επώδυνη διαδικασία καθώς παλεύουμε να αποδεχτούμε τα τρωτά μας σημεία. Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε στα μάτια μας καθώς τον βλέπουμε και δεν τον αναγνωρίζουμε. Τον παρακολουθούμε να κάνει πράγματα που δεν τον γεμίζουν.  

Ξεκινά να βρίσκει παρηγοριά στο φαγητό επιζητά να κερδίζει συμπάθειες. Αναλώνεται σε καταστάσεις που τον καταστρέφουν και του ρουφούν την θετική του ενέργεια. Σταματά να έχει προσωπικότητα και οδηγεί τη ζωή του σε μονοπάτια που του μαυρίζουν τη ψυχή.

Εγώ έβλεπα τα μονοπάτια αυτά και γέμιζα το μυαλό μου με έντονους φόβους και εμφανείς ανασφάλειες. Κοιτούσα το πρόσωπό μου στο καθρέφτη και η άρνηση ήταν ζωγραφισμένη στη όψη μου. Δεν είχα χρώμα. Η όψη μου ήταν ψυχρή και το βλέμμα μου ήταν απαθές. Και κάπου εκεί στη διαδρομή ανακάλυψα το ψέμα καθώς ήθελα ένα ισχυρό όπλο για να προστατέψω τον εαυτό μου και να χτίσω τις άμυνες μου.

Ντρεπόμουν να πω τη γνώμη μου και να διεκδικήσω τη φωνή μου. Είχα βάλει σε πρώτο πρόσωπο τη συμπάθεια των άλλων και άφηνα τον εαυτούλη μου να πιστεύει στη γνώμη τους χωρίς να έχω τη δύναμη να συγκρουστώ μαζί τους. Δεν ήθελα τσακωμούς αλλά την αποδοχή τους. Έτσι κατέληξα να κοροϊδεύω και να σαμποτάρω τον εαυτό μου και τις ανάγκες του.

Δυστυχώς, τα μεγαλύτερα ψέματα τα έχω πει στον εαυτό μου.

Ποτέ δεν ήμουν ειλικρινής μαζί του. Συνεχώς του μιλούσα με έντονο και επικριτικό ύφος. Υποτιμούσα τις επιλογές του και αδιαφορούσα για τις επιθυμίες του. Έτσι, άρχισα να κρύβω την ταυτότητα μου και τα θέλω μου αλλάζοντας συνεχώς μορφές. Φόρεσα άλλα ρούχα. Είχα ασταθές βήμα, διαφορετική φωνή και διαφορετικούς κανόνες. Ποτέ μου δεν κατάφερα να πω όχι εκεί που θέλω.

Δεν χτυπούσε η καρδιά μου στους χτύπους των θέλω της. Είχε μετατραπεί σε ένα ψυχρό όργανο χωρίς κανένα ίχνος συναισθήματος.

Μετατράπηκα σε ένα εμπορικό κομμάτι του εαυτού μου που πάντα ήταν παρών για τους άλλους .Έκανα τα θέλω τους δικά μου, τις ανάγκες τους δικές μου και με αυτό τον τρόπο έφθειρα το εγώ μου. Δεν μπορούσα να βρω την ταυτότητα μου.

Αντιθέτως, είχα έντονη νευρικότητα στις κινήσεις μου. Πάλευα με τις σκοτεινές πλευρές του εαυτού μου και ήθελα να τις εξαφανίσω από τη ψυχή μου.

Το μόνο που είχα για δεδομένο ήταν η σύγχυσή μου. Φοβόμουν να έρθω αντιμέτωπη μαζί του, να γνωρίσω τις μύχιες σκέψεις του και τα αποδεχτώ τις αδυναμίες του. Αυτή η γνώση θα με οδηγούσε σε επώδυνα συναισθήματα και πικρές αλήθειες.

Εν τέλει, μπορεί να είναι δύσκολο, να παραδεχόμαστε τις αδυναμίες μας και τα σφάλματα μας αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να φτάσουμε στο κατώφλι της προσωπικής μας εξέλιξης και ευτυχίας.

Εγώ άργησα να το καταλάβω. Το λάθος μου ήταν που δεν έδωσα στον εαυτό μου τη δύναμη που του αναλογεί. Η δύναμη μας έρχεται από μέσα μας. Πηγάζει από τη γνώση των σκοτεινών και δυνατών μας πλευρών. Κανένας δικός μας άνθρωπος δεν μπορεί να μας βοηθήσει να τη βρούμε μονάχα ο εαυτός μας.

Εσύ άνθρωπε είσαι έτοιμος να βρεις τη δύναμη σου;

loading...
« PREV
NEXT »