Latest News

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Είμαστε η αντανάκλαση των θέλω μας.

Κάποιες φορές, συνειδητά ή ασυνείδητα κλείνομαστε στο καβούκι μας.






Το καβούκι αυτό είναι σαν ένας ενοχλητικός σιγαστήρας των θέλω μας, ο εγκλωβισμός σε μια ατέρμονη επανάληψη, η έλλειψη ελάχιστου χρόνου προσωπικής ελευθερίας, της ελευθερίας της ψυχής, της δημιουργίας, του μυαλού.


Οταν επιλέγεις να αυτοεγκλωβίζεσαι σε μια αδιάκοπη ρουτίνα, συνήθως βρίσκοντας δικαιολογίες, επιλέγεις να μην είσαι ελεύθερος και αυτόματα γίνεσαι δέσμιος αρχικά του εαυτού σου και στη συνέχεια κύκλων που αποτελούνται από πρέπει, όπως: πρέπει να μαγειρέψω, πρέπει να δουλέψω, πρέπει να ειμαι καλή σύζυγος, σύντροφος, κόρη, γιος, εργαζόμενος-η.

Είναι σαφές ότι στη ζωή υπάρχουν πρέπει τα οποία έχουν να κάνουν με την επιβίωση και το σχετίζεσθαι όποιας μορφής, όμως ξεχνάμε το πιο σημαντικό, το καύσιμο για να λειτουργήσει αυτή η καλώς υπάρχουσα μηχανή των πρέπει, είναι η ισορροπία, να μπορουμε να κάνουμε παρέα με τον εαυτό μας, κάποιες λίγες στιγμές, να κάνουμε κατι που να διασφαλίζει την προσωπική μας ηρεμία και μέσω κάποιας μορφής ενασχόλησης -πείτε το χόμπι αν και στ’αυτιά μου είναι άχαρη λέξη- να διακρίνουμε ποιοι ουσιαστικά είμαστε και τι είναι αυτό που μας εκφράζει και μας ανανεώνει. 

Αυτό μπορει να είναι το οτιδήποτε ευχάριστο κάνουμε εμείς μ’εμάς για μας, όπως ένα σπορ, ένα σεμινάριο, γραφή, ζωγραφική, μια βόλτα με τα πόδια, οτιδήποτε. Τι μα-γι-κό! Αυτές οι λίγες κάποιες ώρες που αφιερώνουμε σ’εμας ειναι ευεργετικές τόσο για τον εαυτό μας όσο και για τους γύρω μας. Είμαστε η αντανάκλαση των θέλω μας. Εγω λοιπόν, θέλω να μιλάω, θέλω να εκφράζομαι, θέλω να γράφω γιατί αυτο μου αρεσε να κάνω από πολύ μικρή ηλικία. 

Ήθελα παντα να γράφω τις σκέψεις ή τις εντυπώσεις μου. Χανόμουν μέσα σε λογοτεχνικά βιβλια, σε μολύβια και σελίδες. Μέσω της γραφής μετέπειτα έψαξα και ξαναβρήκα τον εαυτό μου, μέσω αυτής πάντα ανατρέχω σε παλιά μου κείμενα και θυμάμαι ποια είμαι, μέσω αυτής ξερω να αγγίζω, να προβληματίζω ακόμα και όταν προκαλούμαι να πληγώνω.

Αν κάποιος με ρωτούσε ποια είναι η φαρέτρα μου, θα απαντούσα χωρίς δεύτερη σκέψη τα λόγια μου, τα γραπτά μου λόγια συγκεκριμένα. Σε αυτά πάλι επιστρέφω, σε αυτά σας καλωσορίζω.
Πρώτο κείμενό μου, πρώτη στην παρότρυνση για αναπνοές…
Αναπνοή, πρώτη.

loading...
« PREV
NEXT »