Latest News

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Κάθε μάνα, είτε γεννά είτε όχι, είναι σύμβολο αγάπης και δύναμης.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι μάνα δεν είναι μόνο αυτή που γεννά, αλλά και αυτή που μεγαλώνει ένα παιδί, που δεν είναι δικό της, με αγάπη, στοργή και τρυφερότητα. 






Για μένα όμως και αυτή που γέννα ένα παιδί θεωρείται μάνα, γιατί μπορεί οι αντιξοότητες της ζωής να την οδήγησαν, να την ανάγκασαν να εγκαταλείψει ή να δώσει το βρέφος της, το μικρό της αγγελούδι. Αυτή η γυναίκα μόνο ξέρει το βαρύ φορτίο της απόφασης της αυτής, σκέφτηκε το καλύτερο για το μικρό της και έκρινε ότι μακριά της σε μια άλλη οικογένεια ίσως να έβρισκε καλύτερη τύχη, να επιβίωνε, να είχε τα αναγκαία που η ίδια δεν μπορούσε να του προσφέρει.


Μάνα λοιπόν δεν θεωρείται και αυτή καθώς σκέφτηκε το αγγελούδι της, ένιωσε τα μαχαίρια να καρφώνουν την καρδιά της, να τρυπάνε την ψυχή της, ζει με το φορτίο της απώλειας, την ελπίδα ότι το παιδί της θα βρίσκετε σε ένα υγιές περιβάλλον και βιώνει την έντονη, αυστηρή και καθημερινή επίπληξη και κριτική από τον περίγυρο για την πράξη της αυτή; Μια επίπληξη και κατηγορία για ασπλαχνία και εγκατάλειψη, που της αποδίδεται χωρίς κανείς να σκεφτεί ότι το κίνητρο της ήταν η αγάπη της για το σπλάχνο της, η σκέψη της για το καλύτερό του…

Βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα, να κρίνουμε και να κατηγορήσουμε αυτές τις γυναίκες πριν καν ακούσουμε την δικιά τους πλευρά. Δεν μπαίνουμε στην διαδικασία να σκεφτούμε πως ένιωσαν και νιώθουν για την ενέργεια τους αυτή. Κάποιες από αυτές αν τις ρωτούσες αν είχαν την δυνατότητα να ξανά επέλεγαν τι θα έπρατταν, θα σου απαντούσαν ότι τελικά δεν θα το έδιναν το μωρό τους και ας πέθαινε στην αγκαλιά τους, τουλάχιστον θα ήταν μαζί τους μέχρι την τελευταία στιγμή. Άλλες πάλι θα σου έλεγαν πως θα έπαιρναν την ίδια απόφαση και ας γνωρίζουν ότι όταν το καμάρι τους μάθει την αλήθεια ίσως να τις μισήσει, αλλά τουλάχιστον θα έχει σωθεί, θα έχει επιβιώσει.

Πάντα αν τις κοιτάξεις στα μάτια θα παρατηρήσεις την θλίψη τους, τον πόνο τους, την απόγνωση τους και την λαχτάρα να μάθουν αν τελικά το αγγελούδι τους έπεσε σε καλά χέρια… Μιας που όταν δίνουν το πλασματάκι τους δεν γνωρίζουν ποια οικογένεια θα το πάρει και αν δεν το κακομεταχειριστεί. Παίρνουν μια πολύ δύσκολη απόφαση, μια απόφαση που κανείς δεν έχει το δικαίωμα να την κρίνει αν δεν έχει περάσει από αυτή την δυσκολία της, από αυτό το δίλλημα που αφορά και θα καθορίσει τη ζωή ενός μικρού ανθρωπάκου.

Όλες επομένως οι μάνες, αυτές που γέννησαν, αλλά και αυτές που μεγάλωσαν τα μικρά αγγελούδια αξίζουν να αποτελούν το σύμβολο της αγάπης και της δύναμης. Βάζουν πάνω από αυτές το καλύτερο των αγγέλων τους, δεν διστάζουν να θυσιαστούν, να πονέσουν και να πληγωθούν για χάρη τους. Θέλουν να τους βλέπουν να χαμογελούν, να είναι ευτυχισμένοι και να ζουν τις ομορφιές της ζωής με τον καλύτερο τρόπο. 

Αυτές οι μάνες αγαπούν αληθινά και το δείχνουν με τον εύκολο ή τον δύσκολο τρόπο, τον πιο βαθύ και αγνό. Αυτές οι μάνες κρύβουν μια δύναμη μέσα στην καρδιά τους ικανή να καταστρέψει το οτιδήποτε και τον οποιονδήποτε σταθεί εμπόδιο στην ευτυχία των παιδιών τους… Τους αξίζει ένα μεγάλο μπράβο!

Ας μην βιαζόμαστε λοιπόν να κρίνουμε καμιά μάνα αν πρώτα δεν την ακούσουμε. Ας μην προτρέχουμε να κατηγορήσουμε καμιά γυναίκα που έδωσε το σπλάχνο της, πριν μάθουμε τα κίνητρα της. Ας είμαστε προσεκτικοί μαζί τους και ας τις σεβαστούμε, γιατί ποτέ δεν βιώσαμε αυτά που βίωσαν αυτές… Ας προσευχηθούμε ο καθένας με τον δικό του τρόπο για όλες τις μάνες και τα σπλάχνα τους…!

loading...
« PREV
NEXT »