Latest News

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Ενθύμιον Έρωτος.

Ούτε κανένας θα στο πει, ούτε κανείς το ξέρει





μέσα στου χρόνου τις πνοές, πώς βρέθηκαν οι δυο τους!


Από την άκρια της γης, τη μια και από την άλλη

ξεκίνησαν τα δυο παιδιά της Άνοιξης λουλούδια

που πόνεσαν κι απόκαμαν κι είδανε πως δε σώνει

στη Γης αυτή που κατοικούν, το ταίρι τους δε βρίσκουν.

Κι όλο κοιτούν τον Ουρανό κι όλο παρακαλάνε

να’ρθει έν’ αστέρι φωτεινό, αντάμα τους να μείνει

το δάκρυ πια να ξεραθεί, ανάσα μιαν να πάρουν

που’ ναι το στήθος τους βαρύ κι αδικοχτυπημένο…

Από σαράντα κύματα κι από τρανές φουρτούνες

από Αγγέλους-Δαίμονες κι από Σειρήνες-Μούσες

από τα Τάρταρα της γης, της θάλασσας τα βαθειά

περάσανε, χαθήκανε, σκορπίστηκαν στ’ αγιάζι

μα που δε τον λησμόνησαν τον πόθο της καρδιάς τους.

Κι έτσι περνούσε ο καιρός, οι μέρες και οι νύχτες…

Μα είναι της πλάσης μας γραφτό δυο δίκαια να ανταμώνουν!

Στα μάτια μιας κοιτάχτηκαν και σφιχταγκαλιαστήκαν

κι ο Έρωτας γεννήθηκε για πάντα στη ψυχή τους

κι εκεί ψηλά στην κορυφή ορκίστηκαν να ζήσουν

τον μόνο τόπο πια στης γης τ’ απέραντο γαλάζιο

όπου τους βγάλαν οι Θεοί αφού ταξίδι μέγα

είχε τελειώσει πια γι’ αυτούς κι άλλο χαμό δεν είχε!

loading...
« PREV
NEXT »