Latest News

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Social Media vs Πραγματική Ζωή: Ο καθένας στο κινητό του και στον κόσμο του. Ο καθένας στον κόσμο που αυτός έχει δημιουργήσει.

Αυτό το άρθρο αποφάσισα να το γράψω με αφορμή ένα video clip. 



Πρόκειται για ένα animation βίντεο που απεικονίζει τον εθισμό του ανθρώπου στα social media και το ότι όσο ο εθισμός αυτός αυξάνεται, τόσο χάνεται η ανθρώπινη επαφήμε αποτέλεσμα να αισθανόμαστε όλοι μόνοι.


Ξέρω ότι κατά πάσα πιθανότητα έχετε βαρεθεί να ακούτε για όλα αυτά τα καταστροφικά που ισχυριζόμαστε ότι προκαλούν τα social media. Ίσως μάλιστα το γεγονός ότι μία εικοσάχρονη φοιτήτρια, που κατά πάσα πιθανότητα το κινητό είναι η προέκταση του χεριού της, καταγγέλλει όλα αυτά φαίνεται γελοίο.

Δεν θα ισχυριστώ ότι δεν είμαι εθισμένη στο κινητό μου και σε όλες αυτές τις εφαρμογές που «πρέπει» να έχει κατεβάσει κάθε νέος. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι δε θα έχω κινητό. Τρομάζω όταν τελειώνουν τα MB κι η μπαταρία του κινητού μου.
Όταν το σκεφτώ όμως λίγο καλύτερα, τρομάζω περισσότερο που με τρομάζουν αυτά τα πράγματα. Με άλλα ζητήματα θα έπρεπε να τρομάζω.

Με το ότι έχει χαθεί η ουσία από όλα όσα κάνουμε.

Με το ότι όταν συμβεί κάτι συναρπαστικό, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο, η πρώτη σκέψη μας θα είναι «Α! Πρέπει να το βγάλω φωτογραφία!»

Με το πώς εκθέτουμε τη ζωή μας τόσο εύκολα σε τόσους ανθρώπους που ούτε καν γνωρίζουμε. Δίνουμε οικειοθελώς πληροφορίες για την προσωπική μας ζωή. Αν μας πλησιάσει όμως κάποιος άγνωστος στο δρόμο και μας ρωτήσει «Πού θα πας για καφέ;», θα τον αγνοήσουμε κι ίσως τρομάξουμε κιόλας. Το ότι θα κάνεις όμως check in στην καφετέρια θεωρείται αυτονόητο.

Με το ότι εκφράζουμε όσα νιώθουμε μέσα από μία οθόνη. Χαρά, θυμό, λύπη, έρωτα, μίσος. Τα πάντα. Με quotes, τραγούδια και ψυχρά μηνύματα. Και ανυπομονούμε για μία εξίσου ψυχρή απάντηση.

Με το πώς, εξαιτίας τον social media, πολλοί άνθρωποι αισθάνονται μόνοι. Είτε γιατί οι ίδιοι είναι αποκομμένοι από όλο αυτό είτε γιατί δεν είναι τόσο “famous” όσο θα «έπρεπε» να είναι.
Μήπως όμως όλοι είμαστε μόνοι;

Ο καθένας στο κινητό του και στον κόσμο του. Ο καθένας στον κόσμο που αυτός έχει δημιουργήσει. Προτιμάμε να γίνουμε αρεστοί σε έναν εικονικό κόσμο κι όχι στον πραγματικό.
Μήπως όμως μ’ αυτήν την προσπάθεια χάνουμε στιγμές από τον πραγματικό κόσμο που ίσως δεν τις ξαναζήσουμε ποτέ;



loading...
« PREV
NEXT »