Latest News

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Όχι, δε σε εκδικούμαι. Απλά σε σβήνω κι επανεκκινώ τη ζωή μου.

Της Μαρίας Σμυρνιωτάκη.

Πάει πολύς καιρός που έχω να σε σκεφτώ και άλλος τόσος που έχω να δακρύσω για όσα με πληγώσαν. Αποφάσισα να γίνω εκείνη η ψυχρή γυναίκα, που από εγωισμό και αξιοπρέπεια δεν ξεσπά και συγκρατεί τα συναισθήματά της καλά φυλαγμένα μέσα στο άδυτο της ψυχής της.

Βλέπεις, έτσι με έμαθες να εκφράζομαι πια. Κλειδώνω τον εαυτό μου σ’ενα ψυχαναγκαστικό κελί γεμάτο θυμό, εγωισμό και άρνηση και δεν επιτρέπω σε κανέναν να μάθει όσα σκέφτομαι.

Αρνούμαι να σκεφτώ οτιδήποτε με ξενερώνει ή με στεναχωρεί και ζω τη ζωή μου στο έπακρο, γεμίζοντας έτσι κάθε μου στιγμή με ψέμα κι ανούσια χαμόγελα. Απομακρύνω συνειδητά όσους πραγματικά ενδιαφέρονται και νοιάζονται για εμένα λέγοντας τους ψέματα πως δήθεν είμαι καλά και προχωράω ευτυχισμένη.

Σκέψου μόνο πως είχα φτάσει όντως στο σημείο να πείσω κι εγώ η ίδια τον εαυτό μου με τις υποκριτικές μου ικανότητες που ποτέ πριν δε γνώριζα πως είχα. Πλέον κοιτάζομαι στον καθρέπτη και μετά από δευτερόλεπτα σιωπής κάνω πρόβα για το βραβείο Όσκαρ που θα έπρεπε να κερδίσω, εξοντώνοντας έτσι κάθε αρνητικό μου συναίσθημα ή μελαγχολική σκέψη.

Τελευταία έχει αναβαθμιστεί πολύ και το χαρακτηριστικό του αυτοσαρκασμού μου! Αυτό για το οποίο έλεγες πως δεν είχα και γι’ αυτό κουβαλούσα τόσες ανασφάλειες και κόμπλεξ. Μα πόσο καλό μου έκανε η φυγή σου τελικά!!

Ναι, μου έκανε καλό! Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως να ήταν και το μόνο καλό που μου έκανες, γιατί με τη φυγή σου ανακάλυψα μία άλλη εκδοχή του εαυτού μου που πολύ γουστάρω. Μπορεί να έχω γίνει λιγάκι κυνική και να φιλτράρω τους ανθρώπους με μία δόση άπειρης καχυποψίας, αλλά πολύ το γουστάρω που μπορώ πλέον να προστατεύω τον εαυτό μου!

Παρτάκιας; Ίσως! Αλλά αδιαφορώ!

Αδιαφορώ γιατί στο κάτω-κατω, μόνο οι παρτάκηδες επιβιώνουν και κερδίζουν όλα όσα ποθούν.

Έτσι δεν έγινε και μ’ εσένα δηλαδή;

Με ήθελες, με κατέκτησες και με πέταξες σα στημένη λεμονόκουπα αφού γεύτηκες όλα όσα ποθούσες δίπλα μου! Πού να ήξερες πως είχα άλλα τόσα να σου δώσω κι άλλα τόσα απωθημένα σ’ αγαπώ που δεν πρόλαβα να ξεστομίσω. Όπως έδειξε όμως η συνέχεια της μικρής μας ταινίας, εσύ αρκέστηκες στο «λίγο μου» κι εγώ αγάπησα το «τίποτά σου».

Κι όμως… Γι’ αυτό το τίποτα, θα γκρέμιζα το Σινικό τείχος με το ένα μου χέρι και θα χάριζα ξανά στον Ίκαρο φτερά για να πετάξει!

Πολύ συναισθηματική όμως γίνομαι και πρέπει να κόψω αυτόν τον κόμπο που λυγίζει τα μάτια μου κι είναι έτοιμος να μεταλλαχθεί σε δάκρυ. Δεν είναι καιρός για δάκρυα καλέ μου, μα είναι καιρός για αυτοεκτίμηση και πρέπει να συνεχίσω να αναβαθμίζω τον εαυτό μου, πρώτα για εμένα κι ύστερα για εσένα.

Θέλω την επόμενη φορά που θα με δεις να μη σου θυμίζει τίποτα η μορφή μου και ο συναισθηματικός μου κόσμος. Θέλω την επόμενη φορά που θα με δεις, να καταλάβεις πως τα μάτια μου είναι άδεια, κενά απέναντί σου και πως για εμένα είσαι απλά ένας περαστικός στον δρόμο και τίποτα παραπάνω. Θέλω να δεις πως το «τίποτά σου», έγινε όντως ένα Τίποτα για εμένα και πως τίποτα πάνω σου ή γύρω σου δε με αφορά.

Μη βιαστείς να πεις πως σε εκδικούμαι, γιατί η εκδίκηση περιλαμβάνει το ύψιστο της αγάπης σε αυτές τις περιπτώσεις κι εγώ δε θέλω καν να θυμάμαι πώς τυλίχθηκε το γυμνό μου σώμα γύρω απ’ το δικό σου!

‘Οχι λοιπόν, δεν είναι εκδίκηση. Στη γλώσσα σου θα μπορούσα απλώς να το περιγράψω σαν «ctrl+alt+del».

Τερματίζω όλα όσα σε θυμίζουν κι όλα όσα μου υπενθυμίζουν τον εαυτό μου στο πλευρό σου. Μηδενίζω κάθε μου συναίσθημα και επανεκκινώ τον εαυτό μου αναβαθμίζοντάς τον και χαρίζοντάς του νέες συγκινήσεις.

Βλέπεις, το «κοριτσάκι σου»- όπως συνήθιζες να με αποκαλείς- μεταμορφώνεται σε μία δυναμική γυναίκα που ξέρει τι θέλει και μάχεται γι’ αυτό αδιαφορώντας για κάθετί που την απομακρύνει απ’ τους στόχους της.

Ίσως τελικά αυτό να χρειαζόμουν! Μαζί σου είχα χάσει την κυριαρχία του εαυτού μου και επέτρεπα σ’εσένα να ορίζεις την ύπαρξή μου δίχως καν να παραδεχτώ πως έτσι με κατέστρεφες! Τώρα όμως αναγνωρίζω πως μία σχέση πρέπει να είναι ελεύθερη, χωρίς αυτό να σημαίνει πως επιτρέπω κάθε είδους απιστία!

Ελεύθερη σχέση για εμένα, ορίζεται η σχέση εκείνη όπου είσαι ελεύθερη να είσαι ο πραγματικός σου εαυτός και να συμμερίζεσαι τις ανάγκες του άλλου ίσα με τις δικές σου. Δεν πρέπει ο ένας να καταπατεί τις επιθυμίες του άλλου και επιβάλλεται-ναι επιβάλλεται- να υπάρχει ελευθερία επιλογών και κινήσεων ανάμεσα στο ζευγάρι.

Έτσι λοιπόν νιώθω πλέον πιο ελεύθερη από ποτέ κι αυτή τη νέα δόση ελευθερίας την αγαπάω!

Την αγαπάω γιατί ρέει μέσα στις φλέβες μου καλύτερα κι από το ίδιο μου το αίμα και χάριν σε αυτή νιώθω τόσο ζωντανή που βρίσκω την δύναμη να ξεγελώ τον καθένα.

Θα μου πεις πως τίποτα απ’ όσα σου λέω δεν ευσταθεί και προφανώς να έχεις και δίκιο, όμως πίστεψέ με όταν σου λέω πως είμαι καλά χωρίς εσένα!

Η αποδοχή του νέου μου εαυτού μακριά σου, είναι εκείνη που με τρομάζει!

loading...
« PREV
NEXT »