Latest News

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Αφιερώσου σε ότι αγαπάς. Ξεδίψα τη δίψα σου μέσα από σένα!

Της Χαράς Μαζίδη.
Σε παρατηρώ.
Όταν είσαι αλλού και φτιάχνεις σκηνικά μες στο μυαλό σου.

Σε κοιτάζω. Κάθε φορά που τα μάτια σου λάμπουν, επειδή κάνεις κάτι που αγαπάς.
Γιατί δε ζωγραφίζεις; (μου είπες μια βραδιά)
Έχεις πολλά αρνητικά…και ποιος δεν έχει; Ξέρεις κανέναν τέλειο;
Έμαθα να βλέπω όμως το ανοιχτό παράθυρο σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Είναι θέμα οπτικής.
Μπαίνει ζεστό και άπλετο, λαμπερό και λυτρωτικό και φτιάχνει σχήματα όμορφα με τις σκιές. Εκεί που λες…χάθηκα, να σου που αρχίζει το κυνηγητό.
Οι ακτίνες του φωτός στροβιλίζουν τη σκόνη. Τα έπιπλα τα παλιά φωτίζονται και ζωντανεύουν.
Εκείνος ο παλιός καθρέφτης κρεμασμένος άπραγος τόσες θολές νυχτιές, βρίσκει είδωλο.
Τα ποντικάκια που μισούσες κρύβονται στις φωλιές τους. Τα τζάμια , γεμάτα σκόνη σε καλούν να γράψεις πάνω τους.
Το παλιό ρολόι στον τοίχο , που κουράστηκε να λειτουργεί, σου θυμίζει πως ο χρόνος είναι μόνο μια εφεύρεση. Εκείνες οι φωτογραφίες με τους προγόνους σου, με τις σκαλιστές κορνίζες, σου φωνάζουν ότι η αγάπη, πάντα μένει.
Ο δίσκος με τα ποτηράκια του λικέρ, έτοιμος να κεράσει, βάζει κόμμα στις τελείες μέσα σου.
Το πάτωμα είναι θαμπό! Χάραξε μια χορογραφία με τα βήματά σου! Μπήκες και νόμισες πως θάφτηκες.
Από τις γρίλιες μπήκε η ελπίδα. Υπέροχες αχτίνες λάμψης και ευλογίας. Άνοιξε το παράθυρο.
Άσε την αύρα της άνοιξης που αγκαλιάζεται τόσο γλυκά με τον ήλιο του μεσημεριού να σε γεμίσουν φως! Η αλήθεια, η οπτική, είναι προσωπική υπόθεση. Όταν σε σκοτώνει ο ρεαλισμός και είναι βαρύς, γίνε υπερρεαλιστής .
Βούτηξε βαθιά στον σκοτεινό βυθό σου και βρες το μαργαριτάρι μέσα σου.
Είναι αυτό το μικρό θαύμα που σε κάνει να ξεχωρίζεις. Σε κάνει μοναδικό. Αφιερώσου σε ότι αγαπάς. Ξεδίψα τη δίψα σου μέσα από σένα!
Σε παρατηρώ. Είσαι το θέατρο. Είσαι η μουσική. Είσαι οι ζωγραφιές σου.
Αφιερώνεσαι. Σε συνάντησα. Σε παρατηρώ.
Χιλιάδες κλικ, έφτιαξαν μια εικόνα. Ευτυχία!

loading...
« PREV
NEXT »