Latest News

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Η ζωή είναι πολύ μικρή για να ζεις την ίδια μέρα σε επανάληψη.


Είναι κάποιες μέρες που μια φράση που θα ακούσεις είναι αρκετή για να σε κάνει τις θυμάσαι.
 



Κάτι που σου είπε ο περιπτεράς ή ο ταξιτζής ενώ σου έδιναν τα ρέστα, μια ατάκα που είπε κάποιος που μιλούσε στο τηλέφωνο ενώ περνούσε από δίπλα σου, ή μια κουβέντα από έναν φίλο ή συγγενή που την είπε καθώς τον αποχαιρετούσες και ακούστηκε σαν την φράση κλεισίματος ενός θεατρικού έργου πριν πέσει η αυλαία.

Του Νίκου Θεοφιλόπουλου.



Αυτές είναι συνήθως οι φράσεις που τις σκεφτόμαστε για το υπόλοιπο της ημέρας Εισβάλουν στη σκέψη μας επιτακτικά. Μας κυριεύουν. Γιατί εκείνη την στιγμή είμαστε χαλαροί. Και οι άμυνες της αντίληψης μας είναι πιο αδύναμες. Εκείνες τις στιγμές το φως βρίσκει πιο εύκολα τον δρόμο του για την συνείδηση μας. Είμαστε πιο ευάλωτοι και δεκτικοί σε νέες απόψεις. Αφομοιώνουμε πιο εύκολα.

Συνδυάζεις αυτό που άκουσες με κάποιο γεγονός της ζωής σου, και βρίσκεις, έτσι ξαφνικά, μια απάντηση, μια εξήγηση, ή μια λύση.

Αυτές οι μέρες σε σημαδεύουν.

Είναι όμως και κάποιες άλλες μέρες, που θα ήθελες να μην τελειώσουν ποτέ, γιατί νομίζεις πως τις ζεις σαν όνειρο. Γιατί πιστεύεις πως σε λίγο θα ξυπνήσεις και θα βρεθείς πάλι μόνος σε ένα κρεββάτι για δύο.

Είναι κάποιες μέρες που τις ρουφάς μέχρι το μεδούλι. Που θέλεις κι άλλο. Που έχεις μάθει τόσα πολλά, έχεις νοιώσει ακόμη περισσότερα, και θέλεις να συνεχίσει αυτό, μέχρι να μην μπορείς να πάρεις ανάσα από την ευφορία.

Έχει γεμίσει κάθε εγκεφαλικό σου κύτταρο με νέες πληροφορίες, νοιώθεις το ρίγος να διαπερνάει την ραχοκοκκαλιά σου και να σηκώνει όλες τις τρίχες στο σώμα σου.

Εκείνες τις στιγμές ούτε η θάλασσα, ούτε το φεγγαρόφως, ούτε η ωραία μουσική, μπορούν να σου αποσπάσουν την προσοχή.

Εκείνες τις στιγμές ο χρόνος έχει σταματήσει. Έχεις ξεχάσει τι είχες στο μυαλό σου, και έχεις ανοίξει μια λευκή σελίδα και γράφεις.

Εκείνες τις στιγμές ακούς τη μέρα να σου μιλάει, και ταξιδεύεις στην σκέψη της. Δεν την χορταίνεις. Θέλεις να συνεχίσει να μιλάει, για να μην σταματήσει το ταξίδι. Να χαθείς κι άλλο. Να μάθεις κι άλλα.

Μια γυναίκα μπορεί να σου τις γεννήσει αυτές τις μέρες. Αν την αφήσεις. Αν την ακούσεις. Όταν σε πιάνει απροετοίμαστο. Εκεί που δεν το περιμένεις.

Αυτές οι μέρες έρχονται όταν δεν το περιμένεις. Μοιάζουν με τις μέρες που σημαδεύτηκες. Έχουν τον ίδιο συναισθηματικό κρότο, αλλά σε εικοσιτετράωρη διάρκεια και με διαφορετικό αποτέλεσμα.

Αυτές οι μέρες δεν σε σημαδεύουν.

Αυτές οι μέρες σε θεραπεύουν.

Αυτές τις μέρες νοιώθεις πως κάποιες πληγές σου έκλεισαν.

Αυτές οι μέρες κάνουν τη ζωή πιο όμορφη.

Αυτές τις μέρες νοιώθεις ζωντανός.

Άδραξε λοιπόν, αυτές τις μέρες.

Άδραξε λοιπόν, την κάθε μέρα.

Γιατί, όπως μου είπε φευγαλέα η ξαδέρφη μου τις προάλλες, η ζωή είναι πολύ μικρή για να ζεις την ίδια μέρα σε επανάληψη.




loading...
« PREV
NEXT »